On Tue, 22 Jun 2004 20:50:35 +0200, Carrie wrote:

> Aż tak dobrze nie jest ;) Doświadczenia mam raptem dwa lata, chociaż

Kiedyś miałem bardzo podobne nastawienie. Przeszło mi po tym jak w
firmie brałem udział w rekrutacji zmiennika dla mnie :). IMHO
doświadczenia masz AŻ dwa lata, pomyśl np. o ile więcej od ciebie tych
drogich nośników zespuje ktoś "świerzy" wykonując tą samą pracę co
ty.

> I właśnie to też mnie drażni - nie rozumiem
> filozofii szefa w ustalaniu wysokości pensji. Żeby mi chociaż
> powiedział, co mam zrobić, żeby zarabiać tyle, ile uważam, że powinnam
> przy tej ilości obowiązków...

A co tu rozumieć: maksymalizacja zysku. Dopóki szef będzie czuł
że zysk który mu generujesz nie jest zagrożony to nic nie wskórasz.

>>1. zachoruj,
>
> Od dwóch lat mi się nie udało :/ Tzn. miewam różne przypadłości, ale
> nie takie, żeby siedzieć na zwolnieniu. Pech...

Pogadaj z ginekologiem - w tej dziedzinie zawsze są jakieś badania które
warto zrobić, a nie da się siedząc po 10h w pracy - tyle tylko, że jak
zaniesiesz taki świstek do pracy to mogą zacząć podejrzewać
"dłuższy urlop"...

[ciach]
> Zasadniczo problem polega na tym, że szef unika rozmów.

IMHO nie unika, a a pozwalasz mu unikać...

> A ja bym chciała najpierw go jakoś zmusić, żeby mnie wysłuchał
> i zastanowił się nad tym, co powiem.

Może "Plotka" (fajny film swoją drogą) ci pomoże :) Pochwal się komuś z
pracy - oczywiście w tajemincy :) - że cie podkupuje konkurencja, albo
znajomy cie namawia do wyjazdu za granice...

> Jeszcze nie jestem w sytuacji podbramkowej, tylko warunki pracy mi
> przeszkadzają...

Sorry, ale jeśli praca po 10h, za marne pieniądze, bez zapłaty
za nadgodziny i jeszcze z wizją odpowiedzialność majątkowej za błędy
które mogą powstać nawet przy maksimum starań z twojej strony to nie
jest sytuacja podbramkowa? Nie pozostaje mi nic innego niż życzyć Ci
szczęśliwych wrzodów żołądka.

Rygel