Użytkownik "hjk" <p...@o...pl> napisał w wiadomości
news:6fdb.00001f41.42397fe1@newsgate.onet.pl...
> 1 Pisz z polskimi literami, nie chce mi się po Tobie poprawiać, bo niby
> dlaczego.

Nie musisz poprawiać, ale dobrze, przepraszam. Zostały mi złe nawyki mailowe
i newsowe z czasów "polskawości".

Za to Ciebie poproszę, abyś nie wycinała starych tematów i nie zastępowała
ich nowymi, ponieważ utrudnia to orientację w wątku tym, którzy nie mają
ustawionego grupowania wiadomości według konwersacji. Kiedy już koniecznie
chce się zmienić tytuł wątku, pisze się [nowy tytuł], było: Re: [stary
tytuł].

> 2.Nie reprezentuję skrajnie negatywnego nastawienia do rzeczywistości.
> Jeśli bym reprezentowała takie nastawienie, to ciąg zdarzeń zakończyła bym
> inaczej:
> Bezrobotny facet po 50 bierze kałasznikowa i zaczyna z wieży ratusza
strzelać
> do przypadkowych przechodniów wokół.

Może mamy różne definicje skrajności. W swoim tekście wyraziłaś (-eś? miałam
wrażenie, że przedtem używałaś męskich form) przekonanie, że:
- bez znajomości nie da się dostać pracy
- szefowie nie zatrudniają lepszych od siebie
- doświadczenie zawodowe jest równoznaczne z demoralizacją
- dobry kandydat zawsze przegra z członkiem rodziny szefa
- pracodawca z rozmysłem wykorzystuje pracowników i na ich koszt odpoczywa
na Karaibach nie wypłacając im pensji nawet, jak ma wolne środki

i jeszcze kilka takich opinii było. Wszystkie były zgeneralizowane.
Tymczasem na tej grupie znajdzie się więcej niż jeden świadek na
nieprawdziwość każdego z punktów w wersji uogólnionej, to znaczy:
- osoby, które dostały pracę bez znajomości
- osoby lepsze od swojego szefa w jakiejś dziedzinie (związanej z wykonywaną
pracą)
- osoby, które mimo wielu lat doświadczenia zawodowego nie zdemoralizowały
się
- osoby, które pracują w firmach, gdzie nie pracuje nikt z rodziny szefa,
choć szef rodzinę posiada
- osoby, które regularnie otrzymują wypłaty w wysokości zapisanej na umowie.

Takie zdarzenia, które opisujesz, też istnieją, ale wyglądasz na osobę,
która dostrzega tylko to, co złe, generalizuje to i wzywa innych, żeby też
popatrzyli na to, co złe i się zdołowali. Teraz przechodzimy do ciągu
dalszego:

> >W swoim tekście przedstawiles skrajnie
> >negatywne nastawienie do rzeczywistosci (...)
> >jeden pracownik z taka postawa moze rozwalic morale i wydajnosc
> >firmy/zespolu. Stad wzial sie zart o celowym sabotazu konkurencyjnej
firmy
> >przez "podrzucenie jej" takiego pracownika.
>
>
> Skąd wniosek, że ja jestem pracownikiem sabotującym? To jest wprost
obraźliwe
> dla mnie.

Sabotażystą nie byłabyś Ty, tylko ten, kto by Cię doprowadził do
zatrudnienia w konkurencyjnej firmie - z kontekstu to dość jasno wynika.
Osoby, które widzą tylko to, co negatywne, wyciągają z tego wnioski o
rezygnacji i destrukcji, starają się podzielić się z innymi takim poglądem
na świat wywierają bardzo zły wpływ na swoje otoczenie, w warunkach
firmowych zwykle przejawiający się spadkiem wydajności/motywacji ludzi, z
którymi mają kontakt.

>
> Sabotujący, to ten który wyrzuca z pracy fachowca, bo fachowiec nie chce
> podpisać kontraktu na bublowate dźwigi z pociotkiem szefa. (patrz
pracodawca w
> początkowym opowiadaniu)
> Fachowiec jest w tej sytuacji bezsilny. A sytuacja fachowca beznadziejna.

To może opiszesz nam _swoje_ doświadczenia i swoją historię, a nie poglądy o
tym, że wszędzie jest źle? Jeśli spotkało Cię coś złego w związku z pracą,
na tej grupie możesz znaleźć wiele zrozumienia i wsparcia od innych
grupowiczów. Apokaliptyczne obrazy z taką przesadą, jak przedstawiłaś i bez
zwiazku z konkretnym wydarzeniem niestety narażają na śmiech.

I.