Dyskusja jest niezwykle interesująca.
1. Praca jest niestety tyle warta ile chce za nią zapłacić pracodawca i za
ile chce ją sprzedać pracownik.
2. Jeżeli ceną jest darmowa praktyka - to zarówno pracodawca musi zapewnić
wartościową referencję lub doświadczenie jaki i pracownik zaprezentować
umiejętności.
3. Prawda jest niestety taka, że chętni do pracy zbyt wiele oczekują. Nie
jestem przekonany aby dla osoby z kwalifikacjami jedyną dostępną posadą był
sprzątacz w hipermarkecie.
4. Kolejną prawdą jest, to że szkoły i uczelnie nie są w stanie przekazać
potrzebnej wiedzy niezbędnej do wartościowego funkcjonowania w firmie. I nie
ma znaczenia na jakim stanowisku. Zarówno germanista na etacie tłumacza
padnie przy pierwszej próbie symultanicznego tłumaczenia rozmów ekonomistów
jak i nawet najlepszy programista, geniusz przed którym pojawi się zadanie
napisanie programu magazynowego. Pozornie - przecież to takie proste - ale
niestety brak doświadczenia spowoduje, że tłumacz zgubi się na "rachunku
wyników", czy "roszczeniach o zapłatę odsetek ustawowych za opóźnienie..."
jak i programista zrozumie, że tak na prawdę nie wie jak zbudować "obieg
dokumentów" , co to jest "odchylenie od cen ewidencyjnych" i dlaczego FIFO
jest lepsze od średniej ważonej ceny zakupu.
5. Obecnie zdecydowana większość kształci się w dziesiątkach uczelni. I nie
tylko robimy to za friko, ale jeszcze za to płacimy kilkadziesiąt tysięcy.
6. Uważam, że jeżeli oferta pracodawcy byłaby uczciwa: ja tobie wiedzę,
doświadczenie, ty mnie czas. Jeżeli pracodawca byłby wiarygodny - każdy z
nich ma referencje, pozycję, staż funkcjonowania na rynku. To po ustaleniu
okresu stażu nie ma się nad czym zastanawiać.
7. Ostatnim spostrzeżeniem jest uwaga, przecież nowy, świeży, ambitny
pracownik będzie absorbował pracodawcę - pojawią się dziesiątki pytań,
niejasności. Przecież to też jest czas i to czas, za który nikt pracodawcy
nie zapłaci.

Przy okazji, bardzo ubawiło mnie jedno ze stwierdzeń, że już niedługo (UE)
wszystko się zmieni i będzie można pracować zagranicą za normalne pieniądze.
Po pierwsze czasy socjalizmu z genialnym przelicznikiem $ do zł dawno już
minęły a po drugie polecam serial TVP2 - Zielona karta. Wszędzie jest
dobrze, gdzie się po prostu dużo i wydajnie pracuje.

Pozdrowienia z życzeniami wesołych świąt i jak najlepszych posad.
Jendrek