>>> Nikt nie czuł sie zagrożony - każdy był potrzebny - pozatym każdy był
>>> fachowcem (a tych sie firma nie pozbywa).
>>
>> No tak, ale przecież jeden stan nigdy nie trwa wiecznie, poza tym ludzie
>> chcą się rozwijać i zarabiać więcej, do czego przeszkodą są najczęściej
>> właśnie współpracownicy (którzy dążą dokładnie do tego samego i dla
>> których to my jesteśmy przeszkodą). Jak więc to było rozwiązane?
>
> Farmazony opowiadasz, jeżeli jestes w stadzie fighterow rozwijasz sie w
> takim tempie ze jest to wprost szokujace.

Z moich doświadczeń, jeżeli jesteś "w stadzie fighterów", to najwięcej
energii poświęcasz na kontrolowanie sytuacji, aby nikt się nie wybił wyżej
od Ciebie i aby się nie okazało, że Twoja praca już nie jest potrzebna.
Zaobserwowałem to już w kilku firmach i wszędzie jest ten sam motyw.