Zastanawiam sie gdyz myslalem
> zeby isc na zarzadzanie i marketing na Pwr i obijac sie przez 5 lat a
> potem sieknac specjalizacje jakas i juz :) ale czy tak bedzie
> dobrze...? ponoc najlepiej isc po najnizszej lini oporu przy wyborze
> kierunku a potem specjalizacja i trzepanie kasy :) pomocy
>
Z Twojego postu wynika ze jestes duzym dzieciakiem który nie wie co chce
robic w zyciu.
Pomysl o tym w innych kategoriach. Sa dwa madre przyslowia: jedno hinduskie
które mówi:
"Jezeli chcesz byc szczesliwy, to po prostu badz" i drugie chyba chinskie
które mówi mniej wiecej
ze "czlowiek który robi w zyciu to co lubi nigdy nie bedzie musial
pracowac".
Nie trafia do mnie ze czlowiek który skonczyl 19 lat i stoi przed wyborem
studiów nie wie co chce w zyciu robic.
Oznacza to ze nie wiesz co cie interesuje i co daje satysfakcje.
Jezeli satysfakcje daje ci "trzepanie kasy" i to jest zarówno cel jak i
sposób na Twoje zycie to po prostu zostan biznesmenem.
Do tego nie sa potrzebne zadne studia. Zaczynasz od handlu pietruszka,
troche cwaniakujesz a potem jakos idzie.
Pieniadz robi pieniadz, kontakty robia pieniadz- slowiem trzepiesz kase. Jak
to mówia, lepsze 10 deko handlu niz kilogram roboty.
Jezeli wiesz co w zyciu daje ci satysfakcje bedziesz to robil, ale raczej
nie wiesz bo nie zadawalbys tutaj takich infantylnych (trudne slowo) pytan.
Do tego wszystkiego dochodzi czysto ludzka kwestia szczescia. Nigdy nie
bedziesz szczesliwy robiac cos czego nie lubisz, nawet gdybys "trzepal na
tym kase"

Uczlenia nia daje gwarancji zatrudnienia, daje tylko dyplom.
Dyplom jest weryfikowany twoimi dokonaniami, najwaznejsza jest maksymalna
efaktywnosc uzyskana ze stosowania posiadanych umiejetnosci. Cwaniacy
odpadaja. Co innego tzw "kariera". Tu cwaniactwo najczesciej pomaga bo
"jesli wpadniesz wpadniesz miedzy wrony musisz krakac tak jak ony" i wsród
karierowiczów cwaniactwo jest norma.

--
Jackare