> Potwierdzam. W złym tonie jest mówienie "nie podpiszę" albo "nie bo nie".
> Natomiast zawsze możesz negocjować. Np. "dobrze, zgodze się, ale prosze
> dopisac tutaj, że za równowartość 24 pensji". Tylko trzeba się nie bać. Z
> doświadczenia wiem, że taki negocjujący pracownik jest nawet lepiej
> postrzegany (jako wartościowszy) od takiego, który podwija ogon i robi
> wszystko, co każą.

Istotnie. Jest lepiej postrzegany jako człowiek, aczkolwiek staje się
nieprzydatny jako pracownik.

> Oczywiście u rozsądnych pracodawców. I najczesciej u szefa mężczyzny. Ale
> to był tylko taki mój szowinistyczny wtręt... :)

A moim zdaniem tu nie chodzi wcale o rozsądek, tylko o model biznesowy firmy
jako całości (konkretnie sposób kontrolowania i motywowania na przekroju
działów).