Any User wrote:

>> Problemem może być zarządzanie ludźmi i firmą . Są sieci handlowe gdzie
>> zarządza się przez konflikt (świadomie wybrany styl zarządzania)i tam
>> atmosfera może być kiepska. Prawdopodobnie tych sieci jest więcej niż
>> zarządzanych w innym stylu (np przez wartości), bo zarządzanie przez
>> konflikt daje pewne możliwości dyscyplinowania i wyzwalania agresywnej
>> konkurencji wśród pracowników, co dla niektórych organizacji może
>> przynosić
>> jakieś tam korzyści. Dla organizacji i jej bosów tak, dla pracowników nie
>> bardzo.
>
>
> A ja dodam, że pracownikami fizycznymi zarządza się zdecydowanie
> najlepiej właśnie przez konflikt.
>

Mam wrazenie, ze rozmowcy myla "zarzadzanie przez konflikty" jako forme
zarzadzania polegajaca na czyms troche innym niz bycie okropnym dla
ludzi z zarzadzaniem przez bycie okropnym dla ludzi (ktore chyba nie
doczekalo sie naukowych opracowan, ale jest to pole do popisu dla Any
Usera). Zarzadzanie przez konflikty polega w skrocie na podkrecaniu
konkurencji miedzy pracownikami, wprowadzeniu pewnego zamieszania w
hierarchii (podleglosc wiecej niz jednemu przelozonemu), wyznaczaniu
ludziom sprzecznych celow i swiadomym wprowadzaniu konfliktogennych
elementow takich jak narzucanie wspolpracy ludziom, ktorym z powodu
roznic nie bedzie sie dobrze wspolpracowalo.

BTW, dobre zarzadzanie przez konflikty, zastosowane do uczniow,
widzialam w pewnym dosyc znanym LO. Byl tam system punktowy z
przyznawaniem punktow za oceny, sukcesy w olimpiadach oraz inną
dzialalnosc spoleczno-naukowa. Co roku podliczano wszystkim ich punkty i
publikowano, czyli wieszano w szkole liste zawierajaca po nazwisku
wszystkich uczniow, poszeregowanych od pierwszego do piecset ktoregos.
Lista budzila wielkie emocje i protesty (w koncu chyba zlikwidowano ten
obyczaj), wszyscy lezli zobaczyc, na ktorym miejscu kto jest, najgorszy
uczen zdobywal nieodmiennie wielka popularnosc towarzyska, ale wiekszosc
ludzi czula sie z tym zle i żądano, zeby publikowac tylko najlepsza
dziesiatke, dwudziestke czy setke, bez "pietnowania" tych z dolnej
polowy. Mi sie to podobalo.

Co do korzysci dla pracownikow, to nie zgadzam sie, ze zarzadzanie przez
konflikty (we wlasciwym znaczeniu tego slowa) nigdy nie daje im
korzysci. Sa ludzie, ktorzy bardzo dobrze sie czuja w takim otoczeniu i
ktorym konflikty i ostra konkurencja daje adrenaline, ktora lubia.
Czasto sie to spotyka wsrod handlowcow i czesto w zarzadzaniu
handlowcami stosuje sie takie podejscie, ze jesli masz slaby miesiac, to
popadasz w ostentacyjnie okazywana nielaske niezaleznie od tego, ze
przez ostatnie pol roku byles najlepszy.

I jeszcze: zarzadzanie przez konflikty (znow: w znaczeniu rozumianym
przez teorie zarzadzania) zaleca sie stosowac do sytuacji calkowicie
roznych od zarzadzania nisko wykwalifikowanymi czy fizycznymi
pracownikami, slabo oplacanymi.

Jesli chodzi o zarzadzanie wspomnianym rodzajem pracownikow, to normalni
ludzie zalecaja raczej:
- jasne wyznaczenie norm do wykonania i kazdorazowe oblozenie ich
niewykonania sankcjami niezaleznymi od wczesniejszej wydajnosci z
jednoczesnym dobrym traktowaniem tych, ktorzy je wykonuja
- niefinansowe motywowanie oparte na prestizu czy malo kosztujacych
firme przywilejach, jesli firma nie moze sobie pozwolic na motywacje
finansowa. Pracownik miesiaca, uscisk dloni prezesa i takie tam
blyskotki. Dobrze rozegrane potrafia dzialac. Szczegolnie dobre sa
rzeczy, ktore mozna sobie wpisac do CV, bo rotacja wsrod takich
pracownikow i tak bedzie i podkrecenie sobie CV otrzymaniem jakiejs
wewnatrzfirmowej, czysto tytularnej nagrody to jedna z nielicznych
rzeczy, ktore maja dla pracownika rzeczywista wartosc, a firme nie
kosztuja absolutnie nic.

I.
--
http://nz.pasnik.pl
mieszkam w Nowej Zelandii :) ::: GG: 7370533