Dnia 23 May 2003 13:20:07 +0200, s...@p...onet.pl napisał(a):

[ciach to, z czym się całkowicie zgadzam]

>Przyjechałąm do Warszawy nafaszerowanan ideałami i rzeczywiście
>znalazłam pracę, która mnie interesuje i chciałbym w niej zostać. Pensja
>wystarcza na pokrycie podstawowych potrzeb czyli tzw wegetację i na poczatku
>kiedy ją dostałąm wcześniej przewijając się przez supermarkety, konsorcja,
>pisanie tekstów i inne zajęcia dorywcze; wydawało mi się, że złapałam Pana
>Boga za nogi. Ale minął rok a ja zyję ....jak studentka w wynajetym pokoju i
>od czau do czasu mogę sobie pozwolic zaledwie na jakiś mały drobiazg i np
>teraz kiedy bardzo chciałabym sobie kupić markowy rower....coraz częściej
>zaczynam się zastanawiać nad szukaniem czegoś mniej idealistycznego. Jednak
>nawet jeżeli znajdę kiedyś lepiej płatne zajęcie będzie mi niezywykle trudno
>stąd odejść. Może wuięc jestem sentymentalna, a może wyzbywanie się idealizmu
>jest za każdym razem takie bolesne.
>Reasumując tak naprawdę to chyba sprawa indywidualnego podejcia i systemu
>wartosci danej osoby nadającego jej motywację do pracy.

Ja myślę tak: na razie jestem prawie zielona. Doświadczenie w tym, co
robię, mam nikłe. Teraz to ja potrzebuję pracy, żeby zarobić na
utrzymanie, a także żeby się czegoś nauczyć. Kiedy się czegoś
potrzebuje, to trzeba ponieść koszty zdobycia tegoż - i to mogą być
np. niewysokie zarobki, albo brak wolnego czasu, albo duży stres czy
co tam jeszcze.
Za jakiś czas, mam nadzieję, zdobędę potrzebną wiedzę i doświadczenie.
Zdobędę je pracując. I możliwe, że wtedy praca [w sensie firmy :)]
będzie potrzebowała mnie :) A wtedy w jakimś stopniu sama będę mogła
stawiać warunki.
Patrzę na siebie krytycznie i zdaję sobie sprawę, że na razie umiem
bardzo mało. Specjalistą jeszcze długo nie będę. Wydaje mi się, że to
specjalistów się ceni, a nie ludzi, którzy mają wielkie wymagania i
wąskie horyzonty w rodzaju "Chcę zarabiać 5 tysięcy i nic więcej mnie
nie obchodzi" ;)
I dlatego zgadzam się na warunki, jakie mi zaproponowano, chociaż
przypuszczam, że mnóstwo osób wzruszyłoby tylko ramionami. To nie jest
harówka za darmo dla jakichś "ideałów". Pracuję dla siebie, żeby
zyskać wartość jako pracownik z doświadczeniem, ale także dla ludzi,
którzy przyjęli kompletnego laika, dając mu szansę na rozwijanie się
:)

>Generalnie idealnych rozwiązań nie ma

Toteż każdy powinien sam sobie odpowiedzieć, co go motywuje.

Pozdrawiam, Carrie [zadowolona, choć z konieczności oszczędna]