W wiadomości news:atppbt$mf5$1@news.gazeta.pl,
leszek <s...@N...gazeta.pl> napisał(a):

> W pracy obowiązują takie same zasady kultury osobistej jak wszędzie. Jak
> kobieta wchodzi do twojego pokoju, to wcale nie jest głupie wstać na jej
> widok. Naucz się trochę kultury osobistej, to dobrze na tym wyjdziesz.
> Okazywanie komuś lekceważenia (tak jak ty to robisz), a zwłaszcza kadrze
> kierowniczej to kiepski pomysł. Kariery nie zrobisz.

W pracy obowiazuje praca. Jesli wisze na 4 telefonach i rozmawiam z
klientami, w miedzyczasie produkujac jakies pisemko w komputerze, napewno
nie wstane tylko dlatego, ze ktos jest glowna ksiegowa. Dla przypomnienia -
ksiegowosc jest komorka kosztowa, z tego co ja zarobie dla firmy ona ma
pensje.


Tak przy okazji pamietam swoja sytuacje gdy szef azjatyckiego pochodzenia
zazyczyl sobie w rozmowie z naszym bezposrednim przelozonym abysmy za kazdym
razem jak on do nas przychodzi wstawali i klaniali sie wpas. Nigdy sie tego
nie doczekal, zreszta mial bardzo cichy sposob chodzenia i bywaly sytuacje,
ze nikt go nie zauwazal jak wchodzil do nas na chwile. :-)

> Osobiście nie wyobrażam sobie, żeby kobieta (obojętnie, czy członek
> zarządu czy sprzątaczka) mówiła do mnie stojąc, a ja żebym siedział.

Zmuszasz kazda kobiete do siedzenia nawet jak sobie nie zyczy tego ? ;-)

> Poza tym polecam słówka: "poproszę", "przepraszam" - bardzo się przydają w
> takich sytuacjach.

Polec je tej ksiegowej.

> Natomiast twoja postawa - mówią coś do mnie, a ja mam to w nosie, bo nie
> zależy mi na tej robocie --- SŁÓW MI BRAKUJE.

Ma to w nosie , bo zna swoja wartosc, swoje obowiazku wypelnia i z tego jest
rozliczany.

Przemek