W wiadomości news:fiogo9$7ma$1@news.onet.pl Mirosław Habarta
<M...@p...pl> pisze:

>>> To może zróbmy inaczej - masz ocenić pracę nauczyciela.
>>> Konkretnego nauczyciela.
>>> Jak to zrobisz, co weźmiesz pod uwagę?
>> Zapłacę mu średnią zarobków wyliczoną z zarobków jego uczniów ;)
> Chyba w ten sposób będziesz liczył jego emeryturę a nie zarobki.
> To jest właśnie główny błąd rozumowania. Nauczeni uczniowie = dobry
> nauczyciel, nienauczeni uczniów = zły nauczyciel. Ale ten błąd najlepiej
> widać z bliska, kiedy porównujemy tzw. dobre szkoły ze z"złymi". Jak
> szkołą ma dobrą markę, to idą do niej dobrzy uczniowie. A takich
> naprawdę nie trzeba specjalnie uczyć, oni szybko łapią, i co
> najważniejsze, chcą się uczyć. Po prostu inny "materiał". I choćby nie
> wiem jak dobry był nauczyciel i jak się starał, to jak dostanie słabego
> ucznia, nie jest go w stanie nauczyć tyle, ile kiepski nauczyciel
> dobrego ucznia.
Masz w dużej mierze słuszność, ale to trochę bardziej złożone.
Nie jest właściwa IMO ostra polaryzacja zły-dobry (i nauczyciel i uczeń)
choć prawdą jest, że bardzo zdolnemu uczniowi wystarczy za bardzo nie
przeszkadzać kiepską dydaktyką, to sobie poradzi. ;)
Jednak większość i jednych, i drugich reprezentuje jakiś poziom
przeciętności.
Nauczanie to proces przebiegający w dość długim czasie, a ludzie się
zmieniają.
Bywa, że "materiał" na pozór kiepski przechodzi w jakimś momencie przełom,
ujawniają się zdolności, czasem nawet talent.
Bywa i na odwrót - przełom u "dobrego" w kierunku marnowania predyspozycji i
dotychczasowych osiągnięć.
Wg mnie oprócz samej dydaktyki równie ważna jest relacja nauczyciel-uczeń.
Zasady budowania tej relacji zmieniają się w czasie wraz z dorastaniem
ucznia i rozwojem jego osobowości. Prawidłowo wykorzystując elementy tego
stosunku można nie tylko wpływać na kształtowanie się charakteru młodego
człowieka, jego postawy wobec zdobywania wiedzy, ale także doprowadzić do
wspomnianego wyżej pozytywnego przełomu.
Najlepszą, tzn. dającą najlepsze efekty w stosunkowo krótkim czasie jest
relacja mistrz-uczeń, z przyczyn oczywistych mająca w masowym szkolnictwie
bardzo ograniczone możliwości zastosowania.
Jestem zdania, że już samo znaczne ograniczenie liczebności klas wpłynęło by
korzystnie na jakość procesu kształcenia, zarówno po stronie nauczycieli jak
i uczniów.

--
Jotte