Użytkownik g...@p...onet.pl napisał:
(...)
> widze proste rozwiazanie, zeby nie dostawac w 4 litery - sam stan sie
> pracodawca. Rusz glowa, sprzedaj samochod, mieszkanie, zaciagnij pozyczki i
> otworz jakis maly biznes. Powstajesz sobie czasem o 4 rano, pospisz z 3 godz na
> dobe, popracujesz czasem po 20 godzin na dobe (bez placonych godzin i
> nadgodzin! ;) )... I tak z rok. A potem podyskutujesz z pracownikiem, ktory
> bedzie nazywac Cie naciagaczem i wyzyskiwaczem, bo mu nie dales podwyzki. I
> nieistotne, ze firma wciaz jedzie na minusie - sluszne roszczenia pracownika
> musza byc natychmiast zaspokojane.

Zakładasz, mam nadzieję, że firma się rozwinie. Wtedy Ty będziesz
zastanawiał się nad kolorem swojego BMW, Twój pracownik nad zapłaceniem
rachunku za gaz. Przyjdzie do Ciebie o podwyżkę, powie: pamięta pan, jak
ciężko pracowaliśmy, kiedy firma zaczynała. Pracodawca: - pamiętam, ale
teraz stać mnie na każdego, nie mogę więcej płacić, jeżeli się nie
podoba, może pan poszukać sobie innej pracy.
Dlatego pracownik chce tu i teraz i tyle ile mu się należy. I takie jest
jego prawo. Kiedy kupujesz maszynę, to ona nie interesuje się kondycją
Twojej firmy; praca ludzka to też przecież tylko towar, nieprawdaż?
Jeżeli nie stać Cię na pracownika, to zrób go wspólnikiem - jakie to ma
znaczenie,
przecież firma i tak nie przynosi zysków, a będzie musiał zasuwać jak Ty.

Dogbert