Jotte napisał(a):
> W dwóch z trzech miejsc mojej pracy od czasu do czasu są organizowane
> różne wyjazdy, imprezy itp. Nie uczestniczę w nich, gdyż nie dopuszczam
> do wkraczania pracy (w sensie miejsca pracy) w sferę mojej prywatności i
> na odwrót.
I słusznie, ja również mam ten komfort, ale niektórzy nie - z różnych
powodów, ale na pewnie nie z powodu braku asertywności.

> Wyjad na szkolenie to jest sprawa służbowa (stosuje się tu prawo pracy).
Jasne.

> Co innego wyjazdy na balangi. Co to znaczy musi? Żadne musi. Jeśli
> jedzie, bo chce - OK. Jeśli nie chce, a jedzie to jest bez sensu i tyle.
> Ty się bawisz jak i z kim lubisz, czy jak i z kim ci każą?
oczywiście, że nie, ale ja za mój nonkonformizm sporo płacę:)

> integracyjnym" hymnem firmy na ustach, to też to zrobi, "bo nie dostanie
> potem premii uznaniowej, nie przedłużą z nią umowy" itp.?
> Żenada.
Musi wiele rzeczy. Zgadzam się - żenada.

> Telefonów od szefowej w ogóle po pracy nie trzeba odbierać. Nie ma także
> obowiązku podawania pracodawcy prywatnych numerów telefonu - jeśli
> chcesz mieć spokój.
Owszem, trzeba. Koleżanka nie pracuje od 8-16. Jest przedstawicielem
handlowym firmy i jej godziny pracy są dość płynne. Oprócz tego, że
odwiedza klientów (czasem kilkudziesięciu dziennie) ma pod sobą kilku
pracowników i codziennie po powrocie do domu musi pisać
raporty/zestawienia, czy jakieś inne papierkowe bzdury. Czasem nie musi
odebrać tel. od szefowej, ale ułatwia sobie w ten sposób pracę - szefowa
nie jest na nią obrażona i premiuje ją.


> Poza tym kto powiedział, że ma być łatwo i tanio? Coś za coś. Komfort
> bycia niezależnym od cudzych zachcianek i fanaberii, przyjemność
> nieskakania jak ci jakiś frajer zagra - kosztuje. Ale warto zapłacić,
> towar wart swej ceny.
Bardzo, bardzo:)

>
>> Wiec nie sprzedawaj mi tu pustych banałów o asertywności proszę.
> A co ja zrobię, że dla ciebie to banały? Dla mnie nie.
> A może wmówiłaś sobie, że to banały, żeby w ego za bardzo nie uwierały? ;)
>
Jak już pisałam, sytuacja nie dotyczy mnie, tylko koleżanki i podaję
jako przykład. W ego mnie nie uwierają, bo ja wiem czego chcę i dokonuję
świadomego wyboru - nie pracuję w miejscach w których jest tak jak w
opisanej sytuacji. Proste.

Podsumowując: jeśli nie stać cię na nonkonformizm, musisz grać tak jak
ci każą:)


Pozdrawiam

Ewa