Jotte napisał(a):
> Z telefonami prywatnymi nie ma problemu - jak pisałem po prostu nie
> podaje się ich numerów pracodawcom. A jeśli już się ten błąd popełniło a
> pracodawca-burak pozwala sobie na wydzwanianie np. wieczorem, w weekend,
> ba - w święto (byłem kiedyś świadkiem kuriozalnego przypadku - telefon
> do pracownika w sprawach służbowych w 1-szy dzień bożego narodzenia w
> porze kolacji(!), siedzimy przy stole, a tu...), to łatwo numer zmienić
> i zastrzec.
Nie chce mi się już kłócić, ty jesteś bezkompromisowy:) I ok, tylko nie
wszystko w życiu jest czarno białe... a mówiłam tylko o tel. służbowym

> A jeżeli ktoś z racji rodzaju wykonywanej pracy ma służbową komórkę, to
> ja słyszałem, że ponoć nie ma takiej komórki, której się nie da wyłączyć
> wieczorem i włączyć rano... ;)
Jasne i codziennie mieć zjebę... extra.

> Kilkudziesięciu?? Czyli co najmniej 20-tu?? Ho, ho, toż to pracuś nie
> lada. Jak to w ogóle możliwe, chyba nie odwiedza ich na 5 min. żeby
> powiedzieć dzień dobry?

Ale ty sie czepiasz...
W jednym miejscu (szpitalu/przychodni), w ciągu godziny jest w stanie
spotkać się z 3 osobami, pomnóż przez 8 godzin pracy... umiesz?
I nie mówię, że jest tak zawsze. Zresztą nieważne...

>> Podsumowując: jeśli nie stać cię na nonkonformizm, musisz grać tak jak
>> ci każą:)
> Można to i tak ująć ale to dla cieniasów. :)

Niestety nie łapię żartu:) więc kończę dyskusję.

Pozdrawiam

Ewa