W wiadomości news:4uamn4tk9voqtk91ed0gl02bsgna8is697@4ax.com z/svc
<z/svc@> pisze:

>>Dobrą metodą jest dywersyfikowanie źródeł utrzymania.
> No tak, tylko co masz na myśli, jaką masz propozycję dla zwykłych,
> szarych ludzików, których jedyną ambicją jest pracować 8h dziennie i
> pobrać swoją pensję?
Zwykłe, szare ludziki - brzmi to jakoś pejoratywnie.
Cóż złego w takim podejściu? 8h to 1/3 pracowniczego życia, a że większość
ludzi
sypia (też ok. 8h) to właściwie tak ze 45% (bo urlop, święta itp.). Nie żyje
się by pracować lecz pracuje by żyć.
I pensja powinna na to wystarczyć.

>>Trzeba się liczyć z tym, że obstawianie tylko jednego pracodawcy może
>> okazać się sporym błędem, szczególnie jeśli ten dowie się o sytuacji
>> pracownika (jedyny żywiciel rodziny, wieloletni kredyt na dach nad
>> głową itp.).
> A jak to może być wykorzystane przez pracodawcę?
Bardzo ordynarnie. Mając taką wiedzę o pracowniku pracodawca może wywierać
na niego różnorakie naciski i wykorzystywać go w wyjątkowo chamski sposób.
Pod groźbą utraty pracy po prostu. Znam sytuację, gdy pracodawca wysłał
pracownika w delegację obejmującą okres porodu jego żony. Niedwuznacznie dał
do zrozumienia, że jeśli skorzysta z urlopu na żądanie lub "wywinie" inny
"numer" i nie pojedzie, to... wiadomo.

>>Ciekaw jestem ilu z czynnych zawodowo Polaków zadbało o finansowe
>>zabezpieczenie na wypadek utraty pracy?
> Myślę, że bardzo mało i że zdecydowana większość zycje od pierwszego
> do pierwszego.
> A nawet jak mają ekstra kasę, to kasa jest natychmiast skonsumowana.
> Widzę to chociażby po swoich znajomych, którzy zarabiają sporo ponad
> średnią, są inteligentni i wykształceni, a i tak nie ma w nich
> świadomości odkładania i oszczędzania.
Hm, to znaczy, że nie są jednak inteligentni.
Ale ja także mam wrażenie, że masa osób w ogóle nie myśli o zabezpieczeniu
się
na okoliczność czasowej utraty dochodów.

--
Jotte