On Tue, 13 Sep 2005 14:37:54 +0200, "Immona" wrote:

>> Nie panikuję, po prostu nie spodziewałem się że papier ukończenia
>> jakiejkolwiek (nawet renomowanej) uczelni może mieć jakieś większe
>> znaczenie.
>
>Na swiecie miewa nawet wieksze niz w Polsce.

Masz rację, można to zauważyć gdy się ogłoszenia o pracę przegląda i
podane przy nich stawki. Nie wiem z czego to wynika.
Ja mam chyba jakiegoś pecha do swoich rozmówców, gdyż w Polsce
rozmawiałem z pewnym doktorem (wg nomenklatury grupowej z
"pseudouczelni"), który trochę się po świecie szwędał i w biznesie
obracał. Stwierdził, że najważniejsze jest doświadczenie zawodowe,
jeśli chodzi o pozycję na rynku pracy/w biznesie.
Podobnie się sprawa miała, gdy rozmawiałem z doktorem renomowanej,
zachodniej uczelni, który zanim na uczelni jako pracownik naukowy
wylądował, to pracował dla różnych firm.
Mam znajomych na studiach doktoranckich (uczelnie polskie, renomowane
i nie, renomowana zachodnia) i mają podobne zdanie.
Jakiś pech w wyborze znajomych, czy też podświadomie wybieram ich
zgodnie z zasadą psychologicznego podobieństwa? ;-)

>> To może w drugą stronę. Co wie przeciętny absolwent renomowanej
>> uczelni, który ukończył tą uczelnię z oceną bardzo dobrą?
>
>To, co wie, zalezy od kierunku studiow.

Niech będzie że coś technicznego -> informatyka, ekonomicznego ->
ekonomia, zarządzanie i marketing, jakaś filologia -> anglistyka,
germanistyka. Może być coś innego.

>Bo na "renomowanych" panstwowych dziennych trzeba sie sobie samemu starac o
>doswiadczenie i jest ku temu wiele okazji. Wbrew pozorom czas jest, bo poza
>sesja nikt nie kuje kilka godzin dziennie, a glowna czesc uczenia sie odbywa
>sie na wykladach i cwiczeniach - z wyjatkiem kierunkow, gdzie zalozeniem
>jest wylacznie uczenie sie i zdobycie zawodu na podstawie dyplomu +
>wyznaczonej sciezki zawodowej (np. medycyna). Oczywiscie, istnieje grozba,
>ze ktos nie bedzie dosc zmotywowany czy zaradny, zeby to doswiadczenie
>uzyskac, ale na dziennych nierenomowanych studiach moze sie to przydarzyc
>rownie dobrze. Ba, nawet na zaocznych, pracujac rownolegle, mozna zdobywac
>doswiadczenie zupelnie bezwartosciowe.
>Studia i doswiadczenie to w wielu przypadkach rozlaczne dzialki.

Skąd zatem wziął się ten autorytet papierka?

>To zalezy od czlowieka i zaplanowania swojej kariery. Z pewnoscia mamy do
>czynienia z sytuacja, gdy masa ludzi idzie na studia bez sensu, czasem na
>zle studia, dla papierka, bo wierza, ze ten papierek da im lesza pozycje na
>rynku pracy. Ale znam sporo ludzi, ktorzy studiowali z sensem i m.in.
>wlasnie dzieki studiom i zdobytej na nich wiedzy maja teraz dobra prace i
>ponadprzecietne zarobki.

Zgadzam się, że studia mogą być polem do zdobycia cennych doświadczeń
i znajomości. Tzn. na studia można iść po to żeby zacząć obracać się w
"odpowiednim" środowisku, zdobyć trochę teorii i z nią od razu (tzn. w
czasie studiów) ruszyć na rynek w celu weryfikacji zdobytej wiedzy, a
potem z doświadczeniami "wrócić" na wykład/ćwiczenia/laboratorium.
Ale dlaczego sam papier miałby o czymś świadczyć? Skąd ta fascynacja
kawałkiem kartki, jeśli wśród jej posiadaczy są osoby które na studia
poszły nie wiadomo po jakiego grzyba?

--
pozdrawiam
Bremse