Marek Barbaszyński napisał(a):
> Maciek Sobczyk wrote:
>> Jolanta Pers napisał(a):
>>> Jacek5 <j...@i...pl> napisał(a):
> [...]
>>>> A może by tak rozbić 'miłą' grupę, wymieniając jeden trybik?
>>>> Zwalniamy jedną osobę z paczki, tzw 'cool gościa', który jest duszą
>>>> całego towarzystwa, nieformalnym przewodnikiem grupy i
>>>> najprawdopodobniej prowodyrem konfliktu.
>>> A czemu zakładasz, że taka osoba w ogóle istnieje? W znanych mi
>>> przypadkach grupa odrzucała nowego w całości i nie był do tego
>>> potrzebny żaden prowodyr.
>> Zawsze jest prowodyr lub grupa prowodyrów. Prowodyr to nie ktoś, kto
>> wprost mówi: "dokompmy nowemu" czy coś w ten deseń, lecz ktoś, kto
>> mentalnie jest "najdalej" od odrzuconego i ma coś do powiedzenia. W
>> dużym uproszczeniu.
>> Jeśli istnieje konflikt, muszą istnieć jego strony - odrzucony i...
>> grupa? Ale w grupie kto najbardziej? Ktoś, kto ustala reguły
>> współżycia grupy? Ktoś, kogo zdanie w grupie liczy się szczególnie?
>> Jak ten ktoś się nazywał? Lider, czy jakoś tak :)
>
> Chwileczkę. Czy dobrze rozumiem, że Twoim zdaniem konfliktu nie
> będzie bez lidera grupy?
Nie. To jeden z częstych przypadków - konflikt lider vs. lider opozycji
lub lider vs. pretendent do roli lidera. Albo pretendent vs. pretendent.

> Czy może że nie będzie to konflikt
> "grupa kontra ktoś" a raczej kupka małych konfliktów "jeden na jednego"?
Bliżej "jeden na jednego", choć z zewnątrz wygląda to jak "grupa kontra
ktoś". Chodzi mi przede wszystkim o to, że nawet w pozornie solidarnej
grupie (solidarnej przeciwko odrzuconemu członkowi) ludzie zajmują różne
stanowiska. Jedni są mocno zaangażowani, inni średnio, inni wcale. Jedni
dodatkowo nadają ton grupie, inni pozwalają sobą sterować. IMO prawdziwy
konflikt istnieje pomiędzy "odrzuconym" a nadającymi ton, zaangażowanymi
członkami. Dopóki jednak patrzy się na konflikt bez różnicowania
stanowisk, ról grupowych i emocji - nie ma szans na jego rozwiązanie.

>>>> Zastępujemy go nową osobą, co nie ma kluczowego znaczenia dla
>>>> jakości projektu.
>>>> Owszem, na początku w grupie panuje żal po utracie kolegi, ale
>>>> szybko zapominają.
>>> Nie zapominają. W tempie przyspieszonym zaczynają spierniczać do
>>> innej pracy, uznawszy (całkowicie słusznie), że nie będą siedzieć
>>> gdzieś, gdzie w imię eksperymentowania z jakimiś idiotycznymi
>>> socjotechnikami naraża się na szwank to, co dla firmy najważniejsze
>>> - czyli dobre wyniki.
>> Eee, chyba przesadzasz. Spierniczać, czyli narażać na szwank dobre
>> wyniki w reakcji na narażanie na szwank dobrych wyników?
>
> Jak spierniczają, to już przestają byc ich wyniki.
Przestają dopiero po spierniczeniu :) Ta sama motywacja, która nakazuje
im dbac o wyniki nakazuje im spierniczać. Moim zdaniem to błąd logiczny.
Spierniczają z innych powodów. :)

Pozdrawiam
Maciek


--
Kochana Mary!
XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX
Tęsknię za Tobą tragicznie
A.T.Tappman, kapelan Armii Stanów Zjednoczonych