Zostałem bezrobotnym.

By móc wykonywać pracę szkoleniowca w pełnym wymiarze tygodnia -
rzuciłem etat.

By założyć działałność, czekam do kwietnia 2007, bo do tego czasu bloują
mnie umowy (o dzieło, nie o pracę). A na cokolwiek innego, choćby na
transport Macieja Sobczyka trenera przez Macieja Sobczyka transportowca
nie mam czasu ni chęci.

By móc pójść do lekarza, muszę być ubezpieczony.

By się ubezpieczyć dobrowolnie, muszę podpisać umowę z NFZ, co miesiąc
wybulać 230 pln (albo więcej, jak mówi sympatyczny głos w słuchawce,
należący do pani z ZUS) i co miesiąc odnawiać ubezpieczenie.

Więc... jadę do PUP. Jeden formularz, jedno miejsce, w którym wszystko
załatwię, zero opłat. O resztę zatroszczy się bidne państwo.

A więc, w kwiecie wieku i mocy przerobowo-kopulacyjnych, zostałem - ja
pierdolę - bezrobotnym. Jak miło. Ciekawe, co powiedzą w PUP, gdy ich
poinformuję, że rezygnuję z zasiłku, gdyż jako bezrobotny o miesięcznym
uposażeniu rzędu kilkudziesięciu średnich krajowych, sram na zasiłek?

pozdrawiam
Bidny bezrobotny MS