Polska wydaje mi się, że dziwnym krajem jeśli spojrzeć na nią z perspektywy
rynku pracy. Od razu powiem, że nie wiem jak to wygląda w innych krajach,
łudzę się jeszcze że lepiej i mam nadzieję to w niedługim czasie sprawdzić.
Wracając do tematu Polskiego runku pracy, patrząc na oferty poszukiwani są
zazwyczaj (pomijając już oferty pracy dla akwizytorów, dziwek i szwaczek)
ludzie młodzi, dobrze wykształceni i doświadczeni. Idealny kandydat to
taki, który ma 3 fakultety, 5 lat stażu, biegle włada 3 językami obcymi i
nie ukończył jeszcze 26 roku życia. Ogólnie najlepiej by było jakby był
omnibusem z referencjami i chciał pracować za 3 osoby, a do tego za jedyne
600 zł (najlepiej na umowę o dzieło).
Gdzie są więc te pozostałe oferty? Choć daleki jestem dziś od stwierdzenia,
że pracę w Polsce można dostać tylko po znajomościach (sam znalazłem ją
przez ppo), śmiem jednak twierdzić, że nadal w tym kraju panują jakieś
dziwne zasady wedle których często lepsza jest głupkowata córka siostry niż
wykwalifikowany pracownik. Konkretnych przykładów bym mógł podać wiele z
konkretnymi nazwami i adresami firm, nazwiskami osób i wzajemnymi
powiązaniami. Nie zrobię tego, bo spora część z tych nazwisk pokryła by się
z listą w mojej komórce i mimo mojej ogólnej niechęci do takiej metody
zdobywania pracy, nie chcę znajomym rzucać kłód po nogi (choć może
powinienem). Aby było zabawnej, zjawisko to nie dotyczy tylko firm
Państwowych. Z moich obserwacji wynika, że na afisz trafiają *zazwyczaj*
oferty ?za grosze?, lub z wygórowanymi oczekiwaniami, informacja o tych
pozostałych ?normalnych? nadal rozchodzi się pocztą pantoflową...
Wnioski wyciągnijcie sami.

--
Tomasz 'motto' Motyliński [JID: m...@j...wp.pl GG: 384683]
Linux Registered User: 356623
"Linux jest dla leniwych, raz zainstalowany działa wiecznie"
http://www.mandrake.pl http://www.mandrake.int.pl