Tak samo jak papier toaletowy!
Juz o tym kiedys wspominalem: pare lat temu lista dziennikarska byla jedna z
najaktwyniejszych. Dzis jest odwrotnie. O czym to moze swiadczyc? To sobie
sami odpowiedzcie.Dlatego ten post umieszczam na znacznie, znacznie
aktywniejszej grupie...
Redukuja zatrudnienie w 3. gazecie w Polsce, dla jasnosci - bo wszyscy moga o
tym nie wiedziec - w Super Expressie, 0 98 ludzi plus pieron wie o ilu tych,
ktorym nie przedluza umowy - a tu cisza.
Dlaczego cisza? Bo sa dziennikarze, ale nie ma srodowiska dziennikarskiego.
Zadanie do przemyslenia:

Włochy należą do nielicznych krajów, w których cechą charakterystyczną jest
wysoka instytucjonalizacja zawodu dziennikarskiego - dotyczy to związków
zawodowych, listy członków zawodu i izby dziennikarskiej. Większość
postanowień normujących zasady dziennikarstwa zawiera ustawa nr 69 z 3 lutego
1963 roku - Ordinamento della professione di giornalista. Ustawa ta w art. 2
określa, że głównym prawem dziennikarzy jest prawo do informacji i krytyki, a
prawo to może być ograniczone tylko prawami innych osób.

Ustawa nr 69 określa, że zawód dziennikarski należy do grupy wolnych zawodów.
W pierwszej części określa strukturę oraz zasady wyboru władz l’Ordine
dei
giornalisti (Izba dziennikarska, Bractwo dziennikarskie). Izba reguluje zasady
wchodzenia do zawodu dziennikarskiego oraz przestrzegania standardów
etycznych. W art. 1 stwierdzono, iż członkami Izby są dziennikarze zawodowi
oraz publicyści związani odpowiednimi postanowieniami członkowskimi. Za
dziennikarzy zawodowych uznaje się takich, którzy wykonują zawód w sposób
stały i jest to ich wyłączne zajęcie, natomiast publicyści to ci, którzy
wykonują działalność dziennikarską, otrzymują za nią wynagrodzenie, ale
zajmują się także inną działalnością zawodową i mogą być zatrudnieni poza
zawodem dziennikarskim.

Przynależność do Izby jest niezbędna dla podjęcia pracy w mediach na pełnym
etacie.

Aby wykonywać zawód dziennikarski i używać tytułu dziennikarza trzeba być
członkiem Izby spełniając następujące warunki: 1. mieć skończone 21 lat; 2.
nie mieć wyroku w sprawie karnej, który pociąga za sobą zakaz pełnienia
funkcji publicznej; 3. mieć przynajmniej średnie wykształcenie albo zdać
egzamin z kultury ogólnej; 4. posiadać co najmniej 18-miesięczny staż w
dzienniku, agencji, służbie informacyjnej, stacji radiowej lub telewizyjnej,
gdzie pracuje co najmniej 6 osób lub ukończyć wyższą szkołę dziennikarską
uznawaną przez Izbę; 5. nadal pracować w zawodzie dziennikarza i pomyślnie
przejść test uzdolnień zawodowych organizowany przez Izbę.

Izba przydziela „karty zawodowe”, zgodnie z ustawą przewidującą
różne
kategorie dziennikarzy (m.in. stażystów i luźnych współpracowników). Bezprawne
używanie tytułu dziennikarza jest karane. Legitymacja zawodowego dziennikarza
jest we Włoszech bardzo ceniona i praktycznie otwiera wszystkie drzwi w kraju.

Dziennikarz zawiera z pracodawcą indywidualną umowę o pracę, ale zgodnie z
ramową umową zbiorową wynegocjowaną przez syndykat dziennikarzy. Zarobki
dziennikarzy włoskich są dość wysokie. Izba gwarantuje swoim członkom
specjalną opiekę lekarską, a korzystne ubezpieczenia społeczne gwarantuje
CASAGIT (Cassa d’Assistenza Giornalisti Italiani).

Izba Dziennikarska - jako instytucja prawa publicznego - jest najważniejszym
elementem systemu organizacji zawodowych włoskich dziennikarzy. Prowadzi
rejestr dziennikarzy zawodowych, dba o ochronę tytułu zawodowego dziennikarza
oraz czuwa nad etyką zawodową. 17 Izb regionalnych tworzy Radę (Izbę) Krajową.
Władze Izby wybierane są w drodze demokratycznych wyborów w Izbach
regionalnych i Izbie Krajowej.

Istnieje także syndykat dziennikarzy - FNSI - Federazione Nazionale Stampa
Italiana, stowarzyszenie o charakterze prywatnym. Należą do niego wyłącznie
członkowie Izby (wpisani do Rejestru), ale przynależność do FNSI jest
dobrowolna. Syndykat negocjuje z pracodawcami umowy zbiorowe pracy
dziennikarzy. W redakcjach prasowych, w stacjach radiowych i telewizyjnych są
wybierane komitety redakcyjne, czuwające nad przestrzeganiem prawa wobec
dziennikarzy oraz wypowiadające się w ważnych sprawach dotyczących przyszłości
ich macierzystej instytucji.

Według danych z roku 1997 w Rejestrze zapisanych jest blisko 10 tys.
dziennikarzy zawodowych, dwukrotnie więcej współpracowników nieetatowych
(publicystów) oraz ponad 1250 stażystów. Ponad 95 % dziennikarzy jest
członkami syndykatu FNSI.

Załamanie się funkcjonującego przez wiele lat we Włoszech systemu
politycznego, w połączeniu z akcją „czyste ręce” spowodowało
wyjście na jaw
powiązania dziennikarzy ze światem polityki, branie łapówek, uzyskiwanie
zniżek, upominków itp. Przyjęty został nowy kodeks etyczny, który stanowczo
zakazuje dziennikarzom uzyskiwania korzyści ekonomicznych i wszelkich innych w
toku wykonywania zawodu oraz zobowiązuje ich do podporządkowania działań
interesowi publicznemu i nie poddawanie się partykularnym interesom
redakcyjnym, politycznym czy ekonomicznym.

dr Zbigniew Bajka
(zródlo Prasa Polska czerwiec-lipiec 2003


Myslcie!
Pozd.
Mr Adzio
www.media.prv.pl


--
Wysłano z serwisu OnetNiusy: http://niusy.onet.pl