Witam,
Sprawa wygląda tak - ukończone studia, wydział mechaniczny na politechnice
gdańskiej, odbyte przeszkolenie wojakowe (czyli spr ;-) i ...
wlasnie - i tu nastąpił 4 letni okres szukania pracy _W_ZAWODZIE_ -
połączony z dorywczą (umowa zlecenie) pracą - na przetrwanie -
umożliwiającej jednak całkeim dobre przetrwanie - niestety, niepołączone z
inweestowaniem w siebie ( zadne szkolenia czy jezyki...)
. w końcu udało się znaleźć pracę w zawodzie, ale... marne grosze, umowa na
2 lata - i psychiczne wypalanie - kierownicze stanowsko, ale ludzie hmm,
nie_za_bardzo_biegli, odpowiadanie za rzeczy przerz siebie niezawinione, ale
niedoudowodnienia ze jest sie niewinnym etc. A poza pracą - w sumie zero
mozliwości - czasowych- bo praca albo do popoludnia, albo do sordka nocy - 6
dni w tygodniu, i finansowych - na sasamoroozwooj - jakkoliwkek to
rozumiec.
I pytanie brzmi - zeby zaciskac i ile da rade ciągnąć co jest - bo zawsze to
jakies doswiadczenie i szukac dalej czegos _po_zawodzie, czy tez zmienic
branze, bo w tym wieku (31 lat) to z roku na rok tylko juz gorzej byc moze -
zwłąszcza z mizernym doswiadczeniem? a moze wogoole zmienic miejsce
zamieszkania?
Jakies sugestie? dodam jeszcze, ze region, to trójmiasto i okolice.
Pozdrawiam
Michau