Greg napisał(a):
> Dbałem o to, aby nie mieć "pustych
> przebiegów" (nawet przerwę sobie podarowałem, a śniadanie zjadłem w domu
> razem z obiadem).
Źle zrobiłeś. Po półtorej godziny trzeba odpocząć a odmawianie sobie
przerwy to robienie dużej krzywdy w perspektywie czasu. Kiedyś się to
zemści.

Szwedzi dumają, czy nie ograniczyć czasu pracy do 6 godzin, bo wychodzi
im, że efektywność pracy wtedy nie spada.

> Jeśli jednak zatrudnionych jest mniej pracowników niż
> trzeba to efekt jest taki, a nie inny. I to jest właśnie dobijające, że
> człowiek robi za kilku, ale efektów i tak nie widać. Pojawiają się za to
> pretensje, że tyle zaległości.
Jeśli nie widać efektów, to znaczy na ogół, że człowiek rozmywa się w
pierdołach, zamiast skupić na konkrentych zadaniach. Więc albo szwankuje
zarządzanie czasem albo delegowanie zadań. Na pewno kiepsko z
asertywnoscią, która utrudnia innym zrzucanie zadań na cudzą głowę. Być
może szwankuje cos innego, o czym mógłby opowiedzieć dobry psycholog, a
co owocuje techniką "Wszystko zrzuccie na moją klatę".

To taka krótka diagnoza, na gorąco. W sumie nic dziwnego na obecnym
rynku pracy. Im więcej gadam z ludźmi o ich podejściu do zarządzania
czasem, tym większe mam wrażenie, że żyję w państwie przyszłych
zawałowców, prachocholików, perfekcjonistów i ludzi ogólnie
sfrustrowanych swoim kompulsywnym wykonywaniem niezrozumialych obowiązków.

pozdr.
m.