W wiadomości news:f99q7u$4ci$1@inews.gazeta.pl Gienek
<g...@s...pl> pisze:

> Jotte nie jest stanowczy i uparty. Po prostu brak mu dobrego wychowania.
Mylisz się. Mam bardzo dobre wychowanie. Obejmuje ono m.in. umiejętność
używania słownictwa adekwatnego do sytuacji i rozmówcy.
Ale to drobiazg, tego się można nauczyć z biegiem czasu, choćby autopsyjnie.
Mnie w procesie wychowania nauczono rzeczy bezcennej - szacunku do siebie,
godności osobistej i ochrony tych dóbr nawet kosztem dóbr materialnych.
Której to umiejętności tobie (i nie tylko tobie) szczerze życzę.

> Jak poczuje się i co pomysli pracodawca który usłyszy w odpowiedzi na
> pytanie dlaczego chce pan/pani zmienić pracę (pozwolę tutaj sobie
> zacytować Jotte): "- to moja sprawa;
> - to nie należy do sprawy w celu omówienia której sie tu spotkaliśmy;
> - nie jestem zainteresowany zwierzeniami na ten temat;
> - następne pytanie poproszę;
> - przejdźmy do kwesti związanych z ofertą;"
> Może i nie obrazi się ale przynajmniej zrobi mu się przykro i jeśli
> będzie miał możliwość zatrudnić kogoś innego to tak zrobi.
Niech zrobi. Gdybym był na takiej rozmowie nie aby żebrać czy przymilać się
o pracę, lecz by ją zaproponować. Nie podoba się, to wypad.
Zresztą jeśli osoba, z którą spotykamy się na rozmowie kwalifikacyjnej jest
miła i sympatyczna, to zobowiązuje nas to w pewnym sensie do tego samego.
Zatem można to samo tak:
- proszę nie czuć się dotkniętym, ale te informacje zachowam w dyskrecji;
- zechce pan zrozumieć, że nie chcę i nie będę o tym rozmawiał;
- proszę pozwolić mi pominąć to pytanie.
Teraz bardziej ci pasuje?

--
Jotte