> Obecni 40-50 latkowie, to ludzie, ktorzy zycie zawodowe ugruntowali lub
> rozpoczeli wlasnie w gospodarce wolnorynkowej (a raczej
pseudowolnorynkowej
> bo tak u nas bardziej jest). Jedni sa obecnie prezesami, mocnymi
menagerami,
> a inni dziubali swoja robote, i w przypadku jesli nie zostali
> superspecjalistami, to maja problem w razie koniecznosci ponownego startu.

Obecni 50 latkowie to ludzie którzy zaczynali pracę zawodową na przełomie
lat 70 i 80-tych.

> Wielu z tych ludzi pracowalo w zakladach, firmach dzialajacych w oparciu o
> przestarzale technologie czy to informatyczne, czy produkcyjne. Maja
obecnie
> kupe wiadomosci kompletnie nieprzydatnych na wspolczesnym rynku pracy, a
> ksztalcenie wymaga i czasu i pieniedzy (i to duzych).

Zgadza się. Oni myśleli, że komuna będzie zawsze.

>Zreszta wez nawet
> przyklad kobiety, ktora przez kilkanascie lat ksiegowala faktury w
> towarzystwie 3 czy 4 podobnych pan. zredukowano...i co dalej? A czlowiek,
> ktory przyjmowal reklamacje od klientow, albo skladal zamowienia do
> dostawcow krajowych? To sa ludzie, ktorzy pracowali ciezko, sumiennie,
> wydajnie, wiele razy robiac rzeczy niezwiazane z etatem, bo byla
koniecznosc
> itp. A co teraz maja napisac w CV i liscie motywacyjnym na stanowisko Key
> Account Manager B2B np, gdzie oprocz nich tak przy okazji kilkudziesieciu
> zredukowanych kierownikow i bylych dyrektorow handlowych napisze?

Tylko potwierdza moją tezę. Skoro się wbija gwoździe przez 20 lat to się
będzie je wbijało do emerytury.
Wniosek: trzeba być elastycznym. Dla niektórych to przykre, ale rekę trzeba
mieć na pulsie (moja mama jest przykładem).

> Ja na przyklad nie widze dla siebie perspektyw pracy etetowej, (hamburgery
> ludziom podawac czy co?), z tym, ze kolejne pomysly na wlasna dzialalnosc
> jak na razie mi sie utrupiaja, no...ale zobaczymy, moze cos w koncu
wypali.
>

Ja niedawno zamówiłem pizzę. Dostarczył ją facet po 50-ce. Bardzo
sympatyczny, wiec go troche podpytałem jak taka praca wyglada. Był z niej
niezadowolony ze wzgledu na zarobki, a podjął ją ze wzgledu na brak
możliwości znalezienia innej pracy. Ale to co mnie ujęło to jego optymizm.
Mówił, że się dokształca, kończy kursy i jest pewny, że znajdzie inną pracę.
Więc jak się chce to można.

Pozdrawiam
wm