Greg napisał(a):
> Moim zdaniem przede wszystkim musi to człowieka kręcić. [...]Być może nie ma
motywacji do tego aby zaprezentować siebie, ale
> to nie oznacza, że nie ma motywacji do pracy o jaką się stara.
>
> To
> jednak nie oznacza, ze można być albo taką właśnie osobą, albo też taką,
> która nie potrafi sprzedać niczego, natomiast innych opcji brak.
Nie twierdzę, że twórczyni wątku niczego nie sprzeda. Natomiast śmiem
podejrzewać, że praca handlowca może szybko zacząć ją nużyć.

Że to musi kręcić - owszem, w pełni się zgadzam. Ale spójrz na to jak na
proces - praca handlowca to często praca oparta o statystykę. 10
sfinalizowanych sprzedaży ze 100 zainicjowanych kontaktów albo zapytań
ze strony klienta to w wielu branżach satysfakcjonujący współczynnik
skuteczności handlowca. Z pozostałymi 90 odmowami handlowiec musi uporać
się sam. Jeżeli nie posiada odpowiedniej motywacji do stalego
poszukiwania i nierezygnowania z działań to będzie się musiał nielicho
natrudzić żeby np. po 65 odmowie wykonać 66 działanie.
Dlatego twierdzi się, że podstawowymi i w zasadzie rozstrzygającymi o
predyspozycjach do zawodu handlowca cechami są wiara we własne
możliwości, samosterowność i optymizm. Te zaś dają motywację potrzebną
do wykonania kolejnych działań.
Pozostałe czynniki skladające się na sukces handlowy - umiejętności i
techniki, można wykształcić. Niektórzy nigdy nie zostaną artystami w
rodzaju sprzedawcy lodu dla Eskimosów, ale mają szansę być przyzwoitymi
rzemieślnikami. A to już coś.

I teraz zderzając trzy wymienione cechy z prośbą o podanie linków do
stron z szablonami listów referencyjnych, otrzymujemy IMO dość
nieciekawe wyniki...

Cała ta tyrada o cechach predestynujących do zawodu handlowca opiera się
w dużej mierze na teorii optymizmu Seligmana. Ale mnie się prośba o
podanie linków kojarzy z czymś innym z poletka Seligmana - z psami
rażonymi prądem i wyuczoną bezradnością.

pozdr.
m.