W wiadomości news:f6gp2i$a69$1@bandai.magma-net.pl Mariusz Lotko
<i...@w...pl> pisze:

>> Jednak w interesie społecznym jest np. osadzenie w więzieniu przestępcy i
>> do tego może potrzebny być świadek. W takim przypadku straty wynikające z
>> nieobecności pracownika (zarówno dla niego jak i dla pracodawcy) muszą
>> zejść na dalszy plan.
> Jeśli dobrze rozumiem, uważasz obecne rozwiązanie prawne takiej sytuacji
> za niedobre i chciałbyś, aby pracodawca był zobowiązany zapłacić
> pracownikowi za normalny dzień pracy?
Pracownik nie jest wzywany na świadka z własnej woli. Tak samo nie z własnej
woli zapada na chorobę czyniącą go niezdolnym do pracy.
A jednak za czas niezdolności do pracy spowodowanej choroba ma płacone (choć
nie 100%).
Podobnie pracownica płacone ma za macierzyński, a przecież matką zostaje się
z własnej woli
Uważam, że po to pracownik jest ubezpieczony, żeby w wymienionych i
podobnych przypadkach usprawiedliwionej nieobecności w pracy zachowywał
wynagrodzenie płatne przez ubezpieczyciela.
Dodam, że obciążanie pracodawcy za pierwsze 33 zwolnienia lekarskiego
również uważam za skandaliczne nadużycie.

> Czy nie uważasz, że de facto byłoby to kolejne obciążenie podatkowe dla
> firm?
Podatkowe??

> Rozumiem, że dla dobra społecznego trzeba się poświęcić, tylko dlaczego
> "ochotników" do tych poświęceń zawsze widzimy w pracodawcach?
Nie wiem kogo "widzicie" ani kto to są "my".
Ja widzę pracodawcę tracącego (być może) zysk płynący z pracy zatrudnionego,
i pracownika tracącego wynagrodzenie.
Tymczasem z niektórych wypowiedzi wynika, że pracownik może ubiegać się o
odszkodowanie za utracony zarobek, nie widzę zaś żeby tego samego mógł
dochodzić pracodawca. Pozostawiając na boku kwestie sposobu rozliczania
konkretnych kwot należności - jest to IMO nie w porządku.

> W czym
> rezygnacja z płacy jest gorsza od potrzeby jej daremnego wypłacenia?
Pracownik nie rezygnuje z płacy. On jest jej pozbawiony.
Pracodawca jest natomiast pozbawiany pracy pracownika.

--
Jotte