On Wed, 14 Sep 2005 18:15:15 +0200, Michał wrote:

>No właśnie po co się decydować na studia i potem się urywać z zajęć?

Nie wiem w jakim celu poszedłeś na studia. Jeśli wyłącznie z powołania
i potrzeby jakiejś kontemplacji, to wtedy widzisz sens aby uczęszczać
na wszystkie zajęcia. Jesteś wówczas świetnym zadatkiem na naukowca
lub pracownika w jakiejś instytucji badawczej (niekoniecznie na
uczelni).

>Jaki w tym sens?

Taki, że jak ktoś poszedł na jakiś kierunek żeby zdobyć wiedzę i
umiejętności przydatne na rynku pracy, to sobie niektóre rzeczy
odpuszcza.

>Po co zaaczynać studia techniczne i zajmować się
>później robieniem kariery w organizacji studenckiej? Czy to nie
>zdobywanie doświadczenia na nieco innym polu?

Jak ktoś to lubi, to co mu zrobisz? - no przecież nie zabronisz :>
Poza tym sam napisałeś, że byłbyś gotów odpuścić sobie jakiś przedmiot
w zamian za kurs przygotowujący do starcia z rynkiem pracy, co właśnie
opisana przeze mnie studentka zrobiła.

>> tam pracujący, mówiąc łagodnie, są bardzo mało pomocni. W Polsce
>> miałem o wiele lepsze doświadczenia. Poza tym nic tak nie uczy, jak
>> praca w firmie nad danym projektem.
>
>Czyli zajęcia jakie by nie były, są niewiele warte. A o tym co jest
>warte zazchodu i co zaowocuje na przyszłość powinni też mówić na studiach.

Może powiem tak - większość zajęć na które uczęszczałem była dla mnie
mało warta. Były takie trochę więcej warte, ale najwięcej nauczyłem
się będąc już w firmach, robiąc coś konkretnego.

>No właśnie ja nie potrzebuję szkoleń, umiejętności negocjacji bo to nie
>moja działka. Może jedynie na poziomie podstawowym, żeby umieć o siebie
>zadbać podczas rozmowy.

No i właśnie takie szkolenia od zera tam mają np. z autprezentacji.

>> A to dobrze, przystosujesz przewód pokarmowy do nauczycielskiej
>> pensyjki ;-)
>
>Nawet nie o to chodzi. Tak tragicznie to nawet nie jest.

Jak to nie? Ile taki nauczciel może zarobić (pomijam nauczycieli
języków obcych)? Tysiąc zł do ręki? Dwa tysiące (z korkami) po kilku
latach pracy?

>Bardziej nie odpowiada mi brak satysfakcji z wykonywania takiej pracy. Bo jaka
>przyjemność uczenia młodzieży, która uważa się za torturowaną? A ja nie
>umiem robić czegoś, jak adresat moich wysiłków ma mnie w d....

Dlaczego nie zostałeś na uczelni?

>Temat autorytetu jakim cieszy się nauczyciel to zupełna sprawa.
>Można po prostu zatańczyć i nawet zaśpiewać (czy jak to szło) z nadmiaru
>optymizmu :-).

Może uderzaj na zachód? Może coś na uniwerkach, w ośrodkach
badawczych, firmach specjalizujących się w bardzo wąskich działkach?

--
pozdrawiam
Bremse