Bremse napisał(a):
> On Wed, 14 Sep 2005 16:37:26 +0200, Michał wrote:
>
>
>>A urwać się, a urywać się regularnie to nie to samo. Po drugie ja miałem
>>tylko jedną grupę, więc się nie dało. Innego prowadzącego, co za tym
>>idzie, też nie było.
>
> A tam się nie da ;-) Kiedyś łaziłem po uczelni z pewną studentką (inny
> "oddział" organizacji studenckiej nie miał pomysłu co ze mną zrobić,
> to się poszwędałem po ichniej uczelni), która jako jedna z nielicznych
> kończyła wydział fizyki i która po raz n-ty urywała się z laborki.

No właśnie po co się decydować na studia i potem się urywać z zajęć?
Jaki w tym sens? Po co zaaczynać studia techniczne i zajmować się
później robieniem kariery w organizacji studenckiej? Czy to nie
zdobywanie doświadczenia na nieco innym polu?

> tam pracujący, mówiąc łagodnie, są bardzo mało pomocni. W Polsce
> miałem o wiele lepsze doświadczenia. Poza tym nic tak nie uczy, jak
> praca w firmie nad danym projektem.

Czyli zajęcia jakie by nie były, są niewiele warte. A o tym co jest
warte zazchodu i co zaowocuje na przyszłość powinni też mówić na studiach.

> A było sobie działać w jakiejś organizacji studenckiej. Mają tam
> szkoleń od zarąbania i wysyłają też ludzi w Polskę (wynajdą informację
> o jakimś darmowym szkoleniu nawet na końcu świata ;-)).
> Jakbyś się trochę zainteresował, to by Cię nauczyli technik
> prezentacji, negocjacji itp. - niestety ja nie miałem okazji z żadnego
> szkolenia skorzystać, bo się w tym czasie zajmowałem czymś innym.

No właśnie ja nie potrzebuję szkoleń, umiejętności negocjacji bo to nie
moja działka. Może jedynie na poziomie podstawowym, żeby umieć o siebie
zadbać podczas rozmowy.

>>>Oj uważaj, uważaj. Pamiętam jak kumpel powiedział "prawdę" pani
>>>Uczycielce, że nauczycielami to zostają głównie osoby, które się gdzie
>>>indziej do niczego nie nadają, co zostało przyjęte przez resztę klasy,
>>>z głośnym pomrukiem oznaczającym poparcie, za fakt nie podlegający
>>>dyskusji.
>>>Zatem uważaj, bo będziesz się potem z depresji leczył ;-)
>>
>>Dlatego na samą myśl, że będę musiał dostaję ścisku przewodu
>>pokarmowego. A podobno ostatnio sporo schudłem ;-).
>
> A to dobrze, przystosujesz przewód pokarmowy do nauczycielskiej
> pensyjki ;-)

Nawet nie o to chodzi. Tak tragicznie to nawet nie jest. Bardziej nie
odpowiada mi brak satysfakcji z wykonywania takiej pracy. Bo jaka
przyjemność uczenia młodzieży, która uważa się za torturowaną? A ja nie
umiem robić czegoś, jak adresat moich wysiłków ma mnie w d....
Temat autorytetu jakim cieszy się nauczyciel to zupełna sprawa.
Można po prostu zatańczyć i nawet zaśpiewać (czy jak to szło) z nadmiaru
optymizmu :-).

Pozdrawiam
Michał