> umówiliśmy się, że ona będzie mądra (dzienna) a ja bogaty
> (zaoczny-pracujący). jakoś nie było super fajnie, od poniedziałku do
> piątku robota w weekend szkoła i tak tydzień za tygodniem, miesiąc za
> miesiącem... pod koniec chciało mi się wyć i nie miałem już siły. jakoś
> się udało.

Rozumiem - Polskie realia nauka i utrzymanie rodziny nie bardzo u nas chcą
iść w parze :(.
A umiesz tyle samo w dziedzinie studiów co równie ambitny dzienny po tym
samym kierunku? Nie chodzi mi tu o wiedzę praktyczną bo ta jest z wiadomych
względów zdecydowanie większa - tyle iż żadko dotyczy tego co akurat
studiujesz. Tu wedłóg mnie leży problem studiów zaocznych. Najczęściej
ludziom brak czasu na uczenie ale jednak papier po ukończeniu dostają taki
sam. Problem szeroki i dla ambitnych drażliwy ale istnieje. Gdyby nasze
państwo zapewniało lepszą pomoc w sytuacji gdy rodzinę trzeba utrzymać i
chce się studiować nie byłoby tak ciężkich wyborów.

> > z
> > których jak się nie umie to się wylatuje a nie zdaje po 5 komisów, bez
> > przepychania na siłę - takie na których człowieka zmuszą do pracy nad
swoją
> > wiedzą (a jak nie to pa pa) ale za to o większym prestiżu?
> taaa... cóż, przyjęcie 400 studentów zaocznych (płacących) na wydział
> gdzie jest tylko 100 miejsc powoduje brak wyciągania. za moich studiów
> właśnie tak było. po roku "do czterech odlicz" i wio...

Akurat problem przepychania częściej występuje na dziennych i bardziej o tym
myślałem pisząc. Zaoczne to raczej dla każdej uczelni mała fabryka kasy.

>
> > Absolwentów
> > byłoby conajmniej o połowę mniej.. ale ..

> problem nie w ilości absolwentów.
>
W ilości niedouczonych absolwentów i braku stanowisk pracy dla wszystkich
absolwentów.

Pozdrawiam
PawełW.