Użytkownik "Marcin" <n...@p...onet.pl> napisał w wiadomości
news:fuitl9$rhp$1@news.onet.pl...
> No coz, z moich obserwacji wynika, ze to sa osobniki ktore w niczym nie sa
> dobrzy i zachowanie jakie opisujesz to jedyny sposob na zaistnienie a co za
> tym idzie - wieksze pieniadze.
> Jak juz sie rozpisales to napisz miasto, pierwsza litere nazwy firmy i
> inicjaly tego jelopa zeby inni sie nie nacieli.
Wiesz - obawiam się, że i bez tego ON może skojarzyc, że o nim piszę :)
Co więcej mogę napisać o NIM i całej sytuacji. Planowałem odejść z firmy już
jakieś 2 - 3 miesiące temu. Nie odszedłem generalnie z dwóch względów:
- ilość roboty w pracy, a do tego ilość prywatnych spraw, jaka ostatnio zwaliła
mi się na głowę nie pozwoliła mi zająć się tematem poszukiwania pracy
- postanowiłem być fair wobec firmy i dotrwać do końca projektu - bo mimo, ze
nie byłem główną osoba odpowiedzialną za projekt, to najlepiej się w nim
orientowałem, a już o niebo lepiej niż kierownik.
Nade mną byl architekt projektu - ten cichy, spokojny gość, którego pomysły
ciągle ON przedstawiał jako swoje. Tyle, że ON ciągle biegał po klientach i tak
naprawdę na zajęcie się projektem czasu nie miał. A ja raz słyszałem, że mam być
samodzielny, innym razem, że decyzje mam konsultować z architektem. Oczywiście
próbowałem to wytlumaczyć JEMU, że tak ustawiony projekt daleko nie zajedzie,
ale nie chciał mnie słuchać wogóle - no bo ON i architekt są przeciez nieomylni.
W momencie prób podjecia merytorycznej dyskusji słyszałem tylko, że nie
potrzebnie zamęt sieję.
Była jeszcze jedna kwestia. W projekcie był pewien programista - junior, któremu
ON wybaczał wszystko, bo w końcu to dopiero junior i student. Były do zrobienia
dwa moduły do systemu, ale trzeba je było zrobić tak, by ze soba grały. Ja
dostałem do zrobienia jeden, junior drugi. Wiedząc, że junior sam nie wymyśli
swojej działki dobrze, przedstawiłem mu wymagania do niewielkiego kawałka -
raptem z 5 - 6 klas, i kazałem zaprojektować go. Jakoś sobie z tym poradził,
wprowadziłem kilka korekt, omówiliśmy go, junior stwierdził, że kuma, o co
biega. Ja zniknąłem na 5 dni na urlop, junior miał model zaimplementować.
Przychodzę, biorę to co zrobił, a tu jeden wielki miszmasz, nic nie zgadza się z
tym , co wymyśliłem. Twierdził, że robił, konsultując się z architektem ... Nie
dostałem zgody od kierownika, by kazać juniorowi to popawiać, więc temat tak
rowalony został, poza tym miałem swoje rzeczy do zrobienia, bo oprócz
nadzorowania juniora, dostawałem jak i on kawałki do wyklepania. Kilka tygodni
później potrzebowałem ten model rozbudować i oczywiście zacząć musiałem od
przepisania tego, co zrobił junior, za co dostałem po głowie, czemu tyle czasu
mi to zajmuje ... Dodatkowo dostałem po głowie za to, że śmiałem wywołać
konflikt, ochrzaniając gościa za spieprzenie roboty i podejmując dyskusję z NIM
na temat tego, że muszę poprawiać po juniorze. Dla NIEGO istotne było, ze junior
powiedział mu, że robotę zrobił i można było odfajkowac ją w harmonogramie. A to
że zrobił źle? Skąd ON by miał to wiedzieć, jak wykształcenia kierunkowego nie
miał.

Przepraszam, jesli kogoś uraziło to, ze się tak rozpisuję. Powiedzcie mi, jak na
przyszłość unikać takich sytuacji. Jedno wiem - robi się smród, trza spierdalać.
Sam wchodzić komuś w tyłek nie potrafię.