> Znów wyciągasz błędne wnioski.
> To nie był wybór podyktowany dobrem firmy, tylko koniecznością. Szef nie
> mógł zwolnić dziewczyny jeszcze w trakcie urlopu, a po urlopie też nie jest
> to jak widać proste, bo musiałby podać na wypowiedzeniu konkretny powód. I

oj mistrzu riposty, zastanów się chwilkę. Na jakie stanowisko osoba po
dłuższym urlopie - np wychowawczym, rehabilitacyjnym - wg prawa ma
wrócić? no, świta ci już? na takie samo. Tu masz okres bodajże dwuletni,
nie sądzisz że dość czasu dla szefostwa żeby zmienić strukturę
organizacyjną, przetrzymac jakiś wakat przez kilka miesięcy po jakimś
innym pracowniku (np. sprzątaczce) itp?
Cały czas żądasz oceny która może byc tylko i wyłącznie jedna -
pracodawca NIC nie robił, a wniosek - nie zalezało mu zbytnio na
zmianie. Stąd bardzo prosty kolejny wniosek - różnica nie była tak
znacząca (z punktu widzenia pracodawcy) jak nam przedstawiasz. Wiem że
możesz mieć inne zdanie, że może tamta dziewczyna ci się podobała, że
może wręcz wypłakiwała tobie w rękaw... nie ma to jednak najmniejszego
znaczenia.
była pracownica, poszła na urlop, na ten czas ktoś ją zastepował po czym
sytuacja wróciła do normy. pracodawca jej nie zmienił.

>
> Ale zrozum w końcu, że samo "wolenie" szefostwa nie ma tu nic do rzeczy.
Oczywiście że ma. Pracodawca zawsze będzie się kierował zyskiem
przedsiębiorstwa, a tym samym będzie dobierał lepsze osoby do
wykonywania takich a nie innych obowiązków

> Przeciez o tym jest własnie rozmowa, że czasem nie da się kogoś zwolnić,
> jesli nie ma się, konkretnych, wymiernych podstaw ku temu, a są jedynie
> subiektywne odczucia kilkunastu osób. Co Ty byś w takiej sytuacji zrobił?
> Zwolnił, narażając się na nieprzyjemności ze strony tej dziewczyny? A ryzyko
> jest niestety spore.

Szkolne pytanie z zakresu HR-u :)
zmieniamy zakres stanowisk (reorganizacja), przez jakiś czas trzymamy
dwie osoby na podobnych stanowiskach i porównujemy wyniki.
inny scenariusz - wiemy że za jakiś moment kończy się urlop pracownika a
osoba zastępująca go w czasie nieobecności wydaje sie byc osobą bardziej
odpowiadającą profilowi. Urlopowicz wraca do pracy, po miesiącu czy
dwóch dokonuje się zamianę pomiędzy tymi dwoma pracownikami i po
pierwsze porównuje wyniki, po drugie obserwuje zachowanie zespole. Po
czym wyciąga wnioski.

Inny aspekt problemu: koszt. Co będzie wyzszym kosztem - utrzymanie
droższej czy tańszej osoby? Jaki zysk jest wypracowywany przez osobe a a
jaki przez osobę b? a może jaki ma wplyw praca osoby a a jaki osoby b na
innych pracownikow? i jak lepiej zmierzyc wlasnie te wskazniki?

a poza tym - czy koszt takiego wlasnie zastanawiania sie i znajdowania
osoby lepszej czy gorszej nie przekroczy zysku z różnicy w pracy a i b?

Tak, ja bym się po prostu zastanowił co dla mnie jest lepsze.
Zastanowiłbym ile co kosztuje i jaki może miec efekt w bliższej czy
dalszej przyszłosci