W wiadomości news:op.tmp281etsw2pr1@to.napisal.tomasz.plokarz Tomek P.
<a...@y...pl> pisze:

>>> Jeden (przyznaję, najłatwiejszy) przykład z listy: policz sobie
>>> miesięczne oszczędności wynikające z decyzji "zmieniam samochód na
>>> nowy co 6 a nie co 3 lata"
>>> Wyjdzie, jak sądzę, kilkaset złotych miesięcznie.
>>> I o tego typu zmianach w strukturze wydatków mówię, a nie
>>> bzdurno-ekstremalnym "sprzedam to wszystko w cholerę itd."
>> Zły przykład.
>> Koszt utrzymania samochodu rośnie wraz z jego wiekiem.
> trzyletni samochód kosztuje 36 tysiecy, nowy 72.
Nieprecyzyjne.
Nie podano marki samochodu, wyposażenia, stanu technicznego.
W sumie przykład bez ładu, składu i sensu.

Ale to drobiazg.
Kalkulacja kosztów utrzymania rodziny nie opiera się bowiem (nie powinna sie
opierać) ani na mniej lub bardziej chybionych przykładach, ani na próżnych
dywagacjach, ani nawet na dobrych chęciach. Powinna być wynikiem analizy
mierzalnych nieuniknionych kosztów finansowych i możliwości zdobycia środków
ich zaspokojenia, perspektyw ich utrzymania w dającej sie przewidzieć
przyszłości, zgromadzenia i utrzymania rezerwy finansowej na nieprzewidziane
sytuacje itp. A wszystko na bazie założonego i realnie osiągalnego celu
życiowego w konkretnych warunkach. Do tego trzeba posłużyć sie konkretnymi
kwotami, bajdurzenie nie ma wiekszego sensu.
Nie ma zatem możliwości stworzenia miary uniwersalnej.
Prosty przykład - dwie pary o zbliżonych, przeciętnych (np. w skali regionu)
dochodach, w podobnych warunkach środowiskowych. Tylko jedna z nich ma tytuł
do lokalu mieszkalnego (tu: obojętne jaki - komunalny, spółdzielczy,
własnościowy), a druga nie, i w efekcie zmuszeni są do wynajmowania na tzw.
wolnym rynku. Różnica w kosztach zamieszkiwania oczywista.
I to w zasadzie wystarcza - pierwsi dość spokojnie mogą zająć się
planowaniem potomka bez potrzeby szukania zmiany istniejącego stanu rzeczy,
drudzy mogą o tym na razie zapomnieć.
Oczywiście ten wywód dotyczy normalnych, przeciętnie inteligentych ludzi, a
nie wyznawców zasady "dał bóg dzieci, da i na dzieci".
Tak to wygląda.

--
Jotte