Plissken napisał(a):
> Dziekuje za rzeczowa odpowiedz. Dzis o dziwo sam stwierdzil ze podczas
> rozmowy ze jak sie wykaze teraz to dostaje podwyzke. Oczywiscie nie bede
> mial skrupolow podczas negocjacji jej wysokosci.

Nie miej w pierwszej fazie negocjacji, tj. przy wzajemnym podawaniu
propozycji (jeśli będzie, bo może się też tak zdarzyć, że szef po prostu
poinformuje Cię, ile zamierza podwyższyć Twoją gażę).

> P.S. Teoria kija i marchewki jest niesamowita.
Jest bardzo ciekawa i sprawdza się w praktyce. Teorie X i Y tak naprawdę
nie podają optymalnych stylów motywowania, tylko klasyfikują menedżerów,
jako motywujących kijem i motywujących marchewką. Również trudno
rozstrzygnać, który ze stylów motywowania jest lepszy. Można zakładać,
że ten marchewkowy, ale przykładanie jednej sztancy do ludzi to
ryzykowne zajęcie.

Miałem kiedyś przyjemność robić badanie świadomości i akceptacji misji
firmy wśród jej pracowników i czynników motywujących. To byli
menedżerowie średniego szczebla lub kandydaci na nich. Czynników
motywujących było mnóstwo. Co moze wydawać się dziwne - profity
finansowe były mniej więcej w połowie skali. Znacznie wyżej - inne formy
gratyfikacji (np. szkolenia, wyróżnienia). Równie wysoko uplasowała się
konieczność kontroli i jasno określone zasady gry.

Dlatego obecnie od menedżerów wymaga sie umiejętności połączenia kilku
postaw - autokratycznej, demokratycznej etc., w zależności od potrzeby
chwili. Drzemie w tym pułapka teoretyczna - łatwo zatracić spójność i
doprowadzić do sytuacji, w której zespół kompletnie nie wie, czego się
po szefie spodziewać (wczoraj bił nas kijem po dupie a nasze błędy
traktował jak koniec świata, dziś nie tylko nie nastąpił koniec świata,
ale jeszcze szef nas częstuje marchewką).

Więc najlepiej ulokować się gdzieś pomiędzy X i Y i skutecznie używać i
kija i marchewki - jasno ustalać zasady gry i unaoczniać konsekwencje
łamania ich a jednocześnie nagradzać dobrze wykonaną pracę.

Człowiekowi łatwiej jest nagradzać. Każdy w końcu potrzebuje akceptacji
innych a karząc tylko i wyłącznie zdobędzie jedynie postrach. Choć
rownież posłuch. Twój szef to taki chyba trochę "amator marchewki". Ja
się takich ludzi szczerze mówiąc trochę boję, bo nie wiem, czy to
ulebienie marchewki nie kryje przypadkiem braku umiejętności
asertywnych. Nieasertywny szef często jest jak wahadło - zachowuje się
albo pobłażliwie i dobrotliwie albo skrajnie agresywnie, gdy wbrew sobie
musi ukarać, co powoduje u niego duże poczucie dyskomfortu.


pozdr.
m.