No Name wrote:

>
>
> Pierdolicie Hipolicie.
> Przemoc psychiczna dotyczy głównie nie tępych, lecz wręcz odwrotnie:
> zdolnych, pełnych entuzjazmu, inteligentnych - lecz jednocześnie takich,
> którym można się dobrać do tyłka od strony emocji, ponieważ mają (z
> róznych względów) skłonność do przypisywania sobie winy.

W swoje wypowiedzi nie mialem zamiaru generalizowac, ale zwrocic uwage
na niejednorodnosc sytuacji opisanych slowem mobbing.

Przyklady z zycia wziete:

Zespol pracownikow, ktorzy pracuja czestokroc do 20 i prowadza sprawy
wymagajace wiedzy. Przychodzi do nich nowa osoba namaszczona przez
nowego dyrektora (znajoma). Nic nie umie i dziala w systemie "blondynki"
(Ojej to tak mozna?) dodatkowo zarabia tyle co doswiadczone kolezanki i
ma pretensje, ze nie otrzymala jeszcze podwyzki, ktora jej protektor
obiecal. Poniewaz kolezanki nie maja czasu na uczenie jej podstawowych
przepisow i siedzenie nad nia i patrzenie jej na rece, wiec dostaje
najlatwiejsza robote (z ktora tez ma problemy). Po pewnym czasie w
grupie zaczynaja sie rodzic zlosliwe dowcipy nt. kolezanki itd. itd.

Inny przyklad - pracownik nie majacy bladego pojecia o firmie i majacy
troche pojecia o dziedzinie w ktorej pracuje. Z czasem jedynym jego
atutem staja sie okulary 0 noszone na nosie, tak zeby mozna z nad nich
patrzec. W tym czasie 0 inwencji wlasnej, duza wiara w swoja wartosc i
CZEKANIE az ktos wszystko mu wytlumaczy, mimo ze ma wszystkie materialy
w szafie za plecami, lazenie po necie. Slowem --> swietny material na
urzednika ale nie na samodzielnego pracownika. Problem podobnie jak
wyzej --> wspolpracownicy nie moga go "czule" pozegnac. Z czasem szlak
trafia wspolpracownikow i staja sie lekko ;) niekulturalni.

Itd. itd.

Hipolit ;)