oczywiscie, ze takie rzeczy moga byc interesujace,
ale musisz zdac sobie sprawe, ze studia zabieraja duzo czasu
i pewnie chcialbys zeby pozniej pracowac w tym kierunku.

powiedzmy, ze bedziesz psychologiem. codziennie bedziesz przyjmowal
pacjentow.
beda przychodzic takze osoby z problemami, gdzie bedzie przyjemnoscia pomoc,
ale wiele z tych przypadkow beda bardziej codzienne. problemy z dziecmi,
rozwod,
depresja ... w koncu moze sie okazac ze masz tego dosyc i ze najlepiej
bedzie
zrobic kariere w tv mowiac o problemach polakow jak to ostatnio sie dzieje.

moj znajomy studiowal psychologie ale zrezygnowal i teraz studiuje
medycyne.
opowiadal, ze nie ma zamiaru uczyc sie tej para-nauki.

tak wiec trzeba troche realistycznie podchodzic do zycia.
a konkurencja wsrod psychologow coraz bardziej popularna.
musisz sie zdecydowac czy codziennie masz zamiar wysluchiwac ludzkie
problemy,
takze te malo znaczace i czesto sie powtarzajace.

aha.. i przy okazji wspomne moje ulubione powiedzenie:
pesymista to optymista z zyciowym doswiadczeniem :)

pozdrawiam