Darek <p...@p...pl> napisał(a):

> Pamiętasz prosperity początku lat 90-tych? Człowiek po studiach jeśli tylko
> znał angielski i miał troche oleju w głowie mógł zrobić zawrotną karierę.
> Nikt nie patrzył na kwalifikacje, doświadczenie, ilość fakultetów itd. I
> jakoś się biznes kręcił. A teraz mamy szalejące bezrobocie i rynek
> pracodawcy: wyścig szczurów, robienie kilku fakultetów, znajomość 5
języków,
> MBA, praktyki zagraniczne itd. I z takim CV często ludzie nie mogą znaleźć
> pracy. I to jest Twoim zdaniem norma? To po prostu paranoja. Wezmy pod
uwage
> Anglie, Niemcy: tam żadko kto zna więcej jak jeden język obcy, nikt nie
> wariuje z dodatkowymi fakultetami, kursami i innym badziewiem. A do prostej
> i mało płatnej roboty nie ma rąk do pracy. Jeśli w Polsce zaczyna się robić
> podobnie to faktycznie znak lepszych czasów.
>
Ja się oburącz podpisuję pod tym, że to paranoja.
Na początku lat 90-tych jako technik elektryk z 15-stoma latami praktyki
w informatyce (serwis+programowanie), przyszedłem do szefa informatyki dużej
firmy, który po rozmowie ze mną był cały happy i natychmiast mnie przyjął.
Od tego czasu moje umiejętności i doświadczenie
(serwis/programista/administrator sieci/wdrożeniowiec/help desk/administrator
systemu informatycznego) jeszcze wzrosły tyle, że teraz nawet mnie zapraszają
na rozmowę - moje papiery odpadają w pierwszym czytaniu. W tym również na
wprowadzanie danych, czy obsługę sprzętu informatycznego.

Marek


--
Wysłano z serwisu Usenet w portalu Gazeta.pl -> http://www.gazeta.pl/usenet/