On Fri, 13 Oct 2006 11:44:25 +0200, Sadika wrote:

>Nie, zaproponowałam inną formę, która wydała mi się bardziej poprawna, a
>że podałam ją w formie pytania "A jakbym napisała "Dear Sir or Madame"?"
>to inna bajka.

Z tego co poczytałem w tym wątku, to też źle (powinno być "Madam", bez
'e' na końcu), ale i tak mnie przyjmowali - najwidoczniej byli
tolerancyjni w stosunku do imigrantów.

>No i widzisz - oficjalne powitanie w języku polskim to Szanowni Państwo!
>a nie Witam (Helo) a oficjalnych zwrotach tu rozmawiamy.

No widzę:
- Szanowny Panie = Dear Sir
- Szanowna Pani = Dear Madam
- Szanowni Państwo ~ Dear Sir/Madam

>> Proszę, napisz mi konkretnie co masz na myśli przez "troszkę bardziej
>> skomplikowane".
>Dear Sirs, Dear Sir or Madam, To whom it may concern.

Szanowni Państwo, Szanowny Panie/Szanowna Pani, Do zainteresowanych i
potworek językowy który widziałem w pewnej korporacji: "Do wszystkich
których to dotyczy". Immona zresztą już napisała co i jak. Jedyne
czego można się tu przyczepić, to różnica kulturowa dt. pierodlca
poprawości
polityczno-seksistowsko-wiekowo-rasistowsko-wyznanio
wo-itd.-uprawnieniowej.

>> Napisałaś jakiś idiotyzm i cieszysz się, że jest to idiotyzm?
>
>Nie rozumiem, co w tym idiotycznego, poza tym nie widzę powodu byś mnie
>obrażał. Puszczają ci nerwy?

Nie, zadałem proste pytanie, by sprawdzić Twoje zrozumienie tekstu
pisanego.

>> Możesz napisać dlaczego przesadzam?
>Ok - nie pracuję np. w ambasadzie i zupełnie obce mi są zasady
>tytułowania konsulów, ambasadorów, albo, już z innej beczki - biskupów
>czy papieża. Nigdy nie było mi to potrzebne i sądzę, że gdybym została
>zmuszona do wymyślenia jakieś poprawnej formy, strzeliłabym gafę. To
>jednak nie świadczy o moim poziomie znajomości języka. Chyba, że ty
>sądzisz inaczej... Jeśli tak, to wytłumacz mi dlaczego, proszę.

Uważam, że osoba znająca język w stopniu średniozaawansowanym powinna
znać podstawy dotyczące języka oficjalnego, by móc odnaleźć się
(zrozumieć tekst i napisać oficjalną odpowiedź) w przykładowych
sytuacjach:
- napisanie CV i LM,
- wymiana e-mail'i z agencją rekrutacyjną,
- wymiana korespondencji z potencjalnym pracodawcą,
- oficjalny list z uniwerku w sprawie zagubienia prac egzaminacyjnych,
- korespondencja z imigracyjnego,
- decyzja ze skarbówki,
- nadejście oficjalnego pisma z banku,
- wszczęcie sprawy sądowej,
- decyzja z odpowiednika naszego NFZ,
- pismo z jakiegoś wydziału Urzędu Miasta zawiadamiające o wszczęciu
postępowania w sprawie (lecz nie przeciwko) notorycznego zakłócania
ciszy. Zawsze można poczekać 2 dni na nadejście tego samego listu
napisanego łamaną polszczyzną, ale należy mieć na uwadze, że czujniki
poziomu hałasu skierowane na posesję mogły zostać już zamontowane.
- napisanie pisma z reklamacją,
- decyzja o wszczęciu postępowania przez policję,
- wymiana korespondencji z firmami współpracującymi z pracodawcą.

Powyższe to tylko wycinek z jakim może spotkać się człek na emigracji
w ciągu kilku miesięcy pobytu. Wymaganie stawiane temu człekowi przez
owe sytuacje, to znajomość języka w stopniu średniozaawansowanym.

--
pozdrawiam
Bremse