>> I tu się mylisz. Osoby posiadające dzieci są mniej skłonne do zmiany
>> pracy - nie mogą sobie pozwolić na powiedzenie: sorry, ale dzisiaj nie
>> będzie tego i tego.
>
> Zgadzam się. Kobieta - dajmy na to po 40 może być z tego powodu bardzo
> cennym pracownikiem. Ale nie dotyczy to młodszych pracownic.
>
> Idąc tym tropem wielu pracodawców powinno zachęcać swoje młode pracownice
> do macierzyństwa: "Stanowisko będzie na panią czekać, małemu opłacimy
> żłobek, przedszkole, opiekę medyczną...". Ale tak się nie dzieje.
>
> Najleszy pracownik, to taki, który poświęca pracy po 12 godzin i nawet nie
> myśi o zakładaniu rodziny. Ewentualnie taki, który ma rodzinę, ale jej
> poświęca absolutne minimum czasu.
> Najgorszy, to taki, który po 2-ch miesiącach pracy oznajmia radośnie
> pracodawcy, że jest w ciąży. Później ten musi się pieprzyć od nowa z całym
> kołowrotem szukania nowego pracownika. Zwykle z 4-ch młodych pracownic
> zawsze któraś będzie w ciąży i spowoduje to totalną deorganizację,
> przeszkalanie, manewry na stanowiskach i brak stabilizacji.
>
> Podczas rozmowy o pracę czasem pada pytanie o ilość dzieci. W tym pytaniu
> pracodawaca raczej sprawdza, najdelikatniej, jak może, czy samica-aplikant
> już zaspokoiła swoje popędy i już ma dosyć dzieci, czy jeszcze nie.
> Również w kontekście, że kobieta z dziećmi będzie bardziej oddana firmie.
> Każdy boi się zadać pytanie wprost i zapytać "czy planuje pani dzieci", bo
> zaraz robi się wielka afera. A o wpisaniu zakazu robienia dzieci do umowy
> o pracę wogóle w naszym kraju nie ma mowy. Choć takie umowy są rzeczą
> normalną za granicą przy różnej maści kontraktach.
>
Rozumiem, że twoja dziewczyna/żona podziela twoje poglądy?

B.Z.