Przemyslaw Maciuszko napisal:
>Immona <c...@n...gmailu> wrote:
>
>> Nie, to nie ja wymyslilam okreslenie "w rozkroku".
>
>Mam więc prośbę. Wychodzi na to, że większość Twoich wypowiedzi w tym wątku
>to jakieś cytaty z bliżej nieokreślonych źródeł, pochodzące od bliżej
>nieokreślonych osób.


W, "Rz", prasa dostepna w kiosku onetu, fora na GW i londynku. Trudno podawac

odnosniki do cytatow, gdy pamieta je sie po prostu z dluzszego czytania
wszystkiego na ten temat, co wejdzie pod myszke.

>Czy mogłabyś się z nami podzielić jakimiś swoimi przemyśleniami?
>Jak na razie wygląda to śmiesznie...

Dzieki za krytyke. Swoje przemyslenia mam i zamierzam tez sie wypowiedziec na
temat zadanych przez siebie w poczatkowym poscie pytania. Chcialam sie tylko
przedtem zorientowac w opiniach na grupie.

>
>> Emigracja to osiedlenie sie i pelne wejscie w obce spoleczenstwo, wyjazd na
>
>No i? Gdzie tu widzisz problem z wizytami w Polsce?
>
>> saksy to tymczasowy wyjazd z malymi wymaganiami wobec jakosci zycia podczas
>> wyjazdu i z pozostawaniem myslami przy kraju, z traktowaniem srodowiska
>kraju
>> pobytu jako obcego i nie nawiazywaniem z nim glebszych wiezi.
>
>Jak wyżej. Gdzie widzisz wzajemne wykluczenie się?
>I skąd pomysł, że osoba odwiedzająca kraj częściej niż inni - ma małe
>wymagania co do swojej emigracji?!

To, ze Ty odwiedzasz kraj kilka razy w roku, nie musi oznaczac tego samego, co
u innej osoby odwiedzajacej kraj kilka razy w roku. Napisalam wyraznie, ze
bycie skupionym na kraju zwykle powoduje czeste wizyty, ale czeste wizyty nie
musza same w sobie tego skupienia oznaczac.

>> przyjaciol do siebie), ale patrzac na tamte statystyki po prostu
>zastanawialam
>> sie, czy ci ludzie traktuja siebie w obcym kraju "tymczasowo", czy nie.
>
>A czy emigrant musi od razu planować swoją przysłość w danym kraju na
>kolejne 20 lat, aby być emigrantem?

To nie jest kwestia planowania ani czasu pobytu. To jest kwestia postawy i
rodzajow aktywnosci. Pamietasz tych Polakow z USA, ktorzy po kilkunastu latach
nie znaja angielskiego i obracaja sie w prawie wylacznie polskim towarzystwie?
Tu chodzi o "styl" przebywania za granica, a nie dlugosc czy plany.

Teraz wyraze jasno swoja opinie: Jesli mieszkajac w obcym kraju zyje sie w
getcie narodowosciowym i od jednej wizyty w kraju do drugiej (a spotkalam sporo
osob przyznajacych sie do takiego stanu ducha) to jedyna ewentualna korzyscia
sa pieniadze, ale poza tym sa same straty. Emocjonalne i zawodowe (nie
zdobywasz zadnego mogacego zrobic wrazenie "doswiadczenia zagranicznego" czy
"miedzynarodowego", bo do tego trzeba sie w jakims stopniu zasymilowac z
miejscowymi, nie doskonalisz jezyka do poziomu bliskiego nativom). Do glowy by
mi nie przyszlo podejrzewac o cos takiego kogokolwiek na ppd, poniewaz usenet
jest dosc selektywny demograficznie, ale z krotkiego spojrzenia na real w
Londynie zjawisko wydalo mi sie niepokojaco rozpowszechnione i teraz sie tylko
zastanawiam nad tym, jak jest rozpowszechnione.

I.

--
============= P o l N E W S ==============
archiwum i przeszukiwanie newsów
http://www.polnews.pl