"No Name" <v...@w...pl> wrote in message
news:3CDD8DB8.9030006@wp.pl...
> Użytkownik Wrangler napisał:
> >>Doskonała propozycja, można się przelicytować, kto większa szuja.
> >
> > Tyle że zawsze wśród Was znajdą się tacy którzy oczywiście powiedzą, że
> > trzeba się było zwolnić, albo założyć własną działalność, albo że
pracownik
> > to i tak złodziej, itd, itd ...
> > Zawsze trzymacie własny punkt widzenia...
> >
> Dlaczego zwracasz się do mnie używając pluralis majestaticus? Nie jestem
> ani szlachetnie urodzony, ani nie należę do partii komunistycznej (oni
> do siebie mówią: "Wy"), więc ten tytuł mi nie przysługuje:)
>
> Jestem w tej ciekawej sytuacji, że znam sprawy z obu stron. Miałem
> pracodawcę, który bezpodstawnie równał mnie z ziemią, potem zapraszał na
> obiad. Straszył mnie zwolnieniem, wiedząc, że miałem 100 000 kredytu
> hipotecznego, więc gotów byłem zrobić naprawdę dużo, żeby się
> odpieprzył. Miałem też sekretarkę, której podniosłem wynagrodzenie netto
> z 1300 na 2000, a ona upomniała się o 700 "premii jubileuszowej", bo
> jakiś baran, jeszcze za czasów, gdy jubileuszówki nie były obzusowane,
> wpisał do regulaminu, że jubileusz jest co roku.
>
> Faktem niezaprzeczalnym jest to, że pracownik jest stroną słabszą,
> albowiem zanim gruby schudnie, to chudy zdechnie; wymaga ochrony przez
> prawo.
>
> Co do zakładania działalności, to prześledziłem losy moich znajomych,
> którzy mają firmy. Wyszło na to, że z nielicznymi wyjątkami mieli od
> czego zacząć: albo dom, albo pieniądze od rodziców, albo dostęp do
> rynku, bo tatuś z branży. Zrobiłem też bilans tego, co mógłbym
> zainwestować, gdybym jak większość z nich coś miał na początek: dom -
> 200 000, samochód dla żony 50 000, utrzymanie całości za ostatnie lata
> 150 000, pozostały do spłacenia kredyt 150 000. Na początek by
> wystarczyło na małą firemkę. Moj tatuś i mamusia nie chcieli jednak
> zostać członkami partii komunistycznej, więc na początek miałem jedynie
> dwie rączki i dyplom, na resztę musiałem zapracować. O ile pracowników
> rozumiem, to pracodawców nie szanuję, bo większość z nich to mierzwa,
> której Bóg dał pieniądze zrządzeniem losu, bo bez nich by sobie w życiu
> nie poradzili.

Co tu duzo gadac, zeby do czegokolwiek w zyciu dojsc trzeba miec
przyslowiowy lud szczescia.
Teraz jest naprawde ciezko zaczac, ale kiedys bylo latwiej.