To wszystko jest chore. Interwencjonizm państwowy poszedł w złym kierunku.
Jedne strefy są kontrolowane nadmiernie, a inne mało lub wcale. Polskie
uczelnie i ogólnie oświata, SĄ oderwane od rzeczywistości. Politycy i
decydenci również. Ktoś pozwolił na działalność oświatową uczelniom
prywatnym, bo na Zachodzie też takie są od zawsze. Dobra, ale dlaczego nikt
tak naprawdę tego nie kontroluje? Czy na "Zachodzie" też jest dużo wiecej
miejsc na uczeniach w stosunku do rzeczywistych potrzeb?

W Polsce dziesiątki i setki tysięcy ludzi kształci się niepotrzebnie.
Marnowane są pieniądze budżetowe w przypadku studiów państwowych i pieniądze
uczących się w uczelniach prywatnych.

Czy w momencie wydania zezwoleń uczelniom prywatnym, było naprawdę za mało
informatyków? Nie sądzę. Poza tym struktura zatrudnienia i drabinka
stanowisk, były bardziej przejrzyste. Dogmat potrzeby zatrudniania mgr inż.
tam, gdzie wystarczył by technik, spowodował sytuację, że nie tylko ja nie
mogę znaleźć pracodawcy, bo gdzie np. mają pracować absolwenci typu "technik
informatyk"? Ta sytuacja generuje również konflikty, bo kiedyś było wszystko
jasne: dyrektor i kierownik wydziału mieli wyższe, mistrz miał średnie, a
brygadzista zawodowe. Czym teraz różnią się dyrektor, kierownik i pracownik?
Praktycznie poza pensją niczym, bo wszyscy mają wyższe, no i wtedy
"dlaczego on jest dyrektorem, a nie ja" i "dlaczego on jest kierownikiem, a
nie ja" :)

Jeżeli np. praktycznie administratorem sieci można być po kursie, to dlaczego
teraz się wymaga mgr inż., a w drodze nadzwyczajnej łaski licencjata? Pomijam
istnienie zdolnych samouków, bo ich bezproblemowa działalność jest równie
przypadkowa, jak trafienie piłką do kosza przez osobę nie trenującą
koszykówki (trener uczy automatycznego trafiania w określone miejsca na
tablicy, więc nieatakowany zawodnik trafi prawie zawsze).

Na zajęciach z ekonomiki przedsiębiorstw uczono mnie, że rolą inżyniera
w gospodarce jest praca twórcza, lub najwyższe stopnie zarządzania
wykonawstwem. Mam wrażenie, że to wszystko funkcjonowało do momentu wydania
zezwoleń dla uczelni prywatnych.

Moje doświadczenie zawodowe zaowocowało tym, że najczęściej potrafię szybko
rozpoznać problem użytkownika, systemu czy sprzętu mimo, że nie mam wyższego,
ani nawet wykształcenia kierunkowego. W czasie jak kończyłem edukację,
struktura stanowisk była taka jak opisałem wyżej. Jeszcze 10-12 lat temu,
mój były szef cieszył się, że zgłosił się tak doświadczony (już wtedy)
pracownik, a teraz stoję w kolejce po pracę, a kolejne roczniki absolwentów
uczelni stają w tej kolejce przede mną, bo jest totalna nadprodukcja
informatyków i magia dyplomu u pracodawców.

Marek


--
Wysłano z serwisu Usenet w portalu Gazeta.pl -> http://www.gazeta.pl/usenet/