On Sat, 12 Nov 2005 22:10:21 +0100, "aga.p" wrote:

>(BTW - kiedyś jakieś dziecko napisało mi w wypracowaniu, że jego hobby to
>"marital arts":))

Jako żem wywnioskował, iż możesz mieć jakiś związek z polską oświatą,
to chciałem się zapytać czy na języku angielskim w polskich szkołach
wciąż uczą tych wszystkich idiotyzmów co za moich czasów?

Ja w ciągu całej swej edukacji miałem coś koło 10. nauczycieli języka
angielskiego i mogę powiedzieć że _wszyscy_ polscy nauczyciele uczyli
tak nieprzydatnego w życiu badziewia że aż ręce opadają (i język w
gębie staje jak kołek przy rozmowie z Wyspiarzem, obojętnie czy tym
zza Kanału czy zza oceanów).
Jakieś głupoty typu nigdy nieużywane czasy i zwroty, to była normalka
na angielskim. Ani razu nie powiedziano jak się pisze CV, nigdy nie
pokazano ksera podania z McDonald's, Burger King czy innej
padlinodajni, a z perspektywy czasu wiem że ok. 1/3 osób z liceum było
to potrzebne w życiu.
Nie wspomniano jakie zasady obowiązują na "wyższych szczeblach" w
firmach (Do diabła! Nigdy nie powiedziałem do prezesa firmy "How do
you do?").
Nie było ani jednej lekcji na temat slangu, czy języka nizin
społecznych ("cheers mate" wg jednej z moich nauczycielek jest używane
wyłącznie w znaczeniu "na zdrowie" przy wznoszeniu toastu, o [ene]
(zapis fonetyczny), nigdy nie wspomniano). O skrótach używanych przez
rodowitego Anglika - o notorycznym gubieniu liczby mnogiej z
liczebnikami (np. two dog), o koszmarkach językowych typu "U work only
weekends?", czy też używaniu "police are" (jak najbardziej poprawne)
ani słowa. Nic o podstawach kultury - czy zauważyliście, że większość
osób z Polski, które znają język angielski na poziomie komunikatywnym
nie mówi "proszę"? Nawet nie wiedzą ile przez to tracą... .
Do tego wszyscy moi polscy nauczyciele mieli chamski, rosyjski akcent
i koszmarną wymowę (skrajnością było: mazerrr (matka), wezzerr
(pogoda)).
Corocznie męczyli wypracowaniami typu: hobby, opis rodziny, bądź
kolegi, święta wielkanocne, bożonarodzeniowe i halloween. Ani słowa o
tym jak się pisze oficjalnego e-mail'a, nic o "poprawności
politycznej". Nic o tym jakie zasady obowiązują przy wynajmie
mieszkania, cenach w UK (USA, NZ, AU), o kierowcach autobusów i
świętym słowie "procedure" ;-).

Przeciętny polski uczeń za mojej kadencji w podstawówce i szkole
średniej, po roku nauki angielskiego wiedział jak rozwiązać jakiś
idiotyczny test, ale jego zdolności oralne ograniczały się do
krótkiego przedstawienia się (oczywiście z błędami).
Przeciętny Anglik po roku nauki języka obcego wie jak wynająć pokój w
hotelu, zamówić obiad w restauracji, dogadać się w sprawie pracy i
odpowiednio - jak powiedzieć w Meksyku "ale fajna laska!" i jak we
włoskiej książce telefonicznej odnaleźć numer telefonu lekarza itp.*

Zatem po spłodzeniu niniejszego wypracowania chciałbym się zapytać czy
sytuacja w polskich szkołach się jakoś zmieniła i uwzględnia choć
trochę kapitalistyczno-życiowy aspekt nauki języka?

--
pozdrawiam
Bremse

* pewien mój znajomy po dwóch lekcjach języka francuskiego umiał
powiedzieć, że mieszka w kartonie pod mostem i lubi koty :-)