Użytkownik Roman Kubik napisał:
>> Nie raz widziałem, jak szefuńcio stękał, że nie ma kasy na wypłatę, a kupował
>>sprzęt nurkowy, surfingowy, sadził ogród wokół firmy albo wyposażał się
>>w rydwan menadżerski za 200 000, zwany przez pospólstwo samochodem.

> moze szefuncio wyraznie rozgraniczyl finanse firmowe od prywatnych
> i byl przez wiele lat zapobiegliwy i odlozyl na te 200KM ?

może dostał kasę od cioci, a firmę prowadzi, bo lubi ludzi i chce dać im
zarobić, żeby nie spożywać samemu alkoholu w gastronomie, może...
Ciekawe, jak się rozgranicza finanse firmowe od prywatnych, jak samochód
jest firmowy i wliczany w koszty.

> nie ma obowiazku dokladac do firmy...
> moze zarobil juz tyke, ze mu firma wisi?

Wyłata wynagrodznia wynika z umowy i jest obowiązkiem; nie zależy od
tego, co komu wisi; Wywiązywanie się z umów jest jedną z podstaw
prowadzenia biznesu - chyba, że się jest oszustem.

> Zreszta jesli zalozyl firme po to, zeby zarobic na sprzet nurkowy,
> to jego prawo realizowac te cele, nawet jesli pracownikom sie to nie
> podoba...

Ma prawo się nie podobać, ponieważ to są pieniądze z ich wypłaty, więc
kradzione; działanie takie podlega karze z kilku kodeksów.
Mało co kogo obchodzi, po co szef założył firmę. Jest to akurat
jedna z tych spraw, które wszyscy, oprócz szefa mają prawo mieć w głębokim
poważaniu.

> Jak szefuncio sobie pogrywa z pracownikami to predzej czy pozniej oni
> sobie z nim pograja. Nikt nie ma obowiazku pracowac dla niego...

Żyć też nie ma obowiązku, nie o abstrakcyjne obowiązki tu chodzi, a o
rozstrzygnięcie, czy tego rodzaju ludziom przysługuje miano szui i
powinni być darzeni ogólną pogardą, czy też mają być traktowani jak
ludzie godni.

> Jego firma splajtuje. To nie jest nieszczescie na skale kosmiczna.
> To jest wynik jego dzialania. A pracownicy widzac kierunek "rozwoju"
> jego firmy moga sie w kazdej chwili ewakuowac.

Widzę, że jesteś zwolennikiem poglądu, że praca, to coś takiego jak
młotek albo telewizor. Kupuje się, sprzedaje, można coś zrobić z dnia na
dzień, wszystko prosto, łatwo i przyjemnie. Pracownicy "widząc kierunek
rozwoju" - oszustwo ma to do siebie, że nie jest widoczne. Miałem okazję
pracować w firmie, która była piękna i bogata - pewnego dnia zachwała
się jak Titanic - skąd niby pracownicy mieli wiedzieć, co się dzieje?
Może mieli upić i zgwałcić główną księgową i torturowac ją, by ujawniła,
co wie?

> Businessmen nie ma obowiazku tworzyc ani utrzymywac miejsc pracy,
> ale jesli mysli rozsadnie, to jednak bedzie do tego dazyl.
> Jak nie mysli rozsadnie, to i tak splajtuje.

Co to znaczy, że ktoś myśli rozsądnie? Wystarczy być przeciętnym w
interesach, ale doskonałym w okradaniu firmy i kontrahentów - bankructwo
nie jest przypisane z definicji przygłupom i krętraczom.
W sprawie miejsc pracy, co to buzzinesmen nie ma obowiąsku ich tworzyć,
najlepiej ujął to szef Dilberta: "Gdybyśmy ograniczyli koszty do zera(w
domyśle zwolnili wszystkich pracowników, etc.)moglibyśmy mieć czysty
zysk, bez jakiejkolwiek sprzedaży".

> Wiec ja nie widze powodu do darcia szat nad cudza glupota
> ani do zagladania w kieszenie kazdemu wlascicielowi Merca
> i upadajacej firmy...

Każdemu nie, wystarczy temu, który trzyma tam pieniądze wierzycieli i
twierdzi, że ich nie ma.

> Wszystkim co twierdza, ze on jest krwiopijca wykorzystujacym niecnie
> biednych ludzi proponuje zakladanie wlasnych businessow.

To co piszesz jest racjonalizacją zastanej sytuacji, czyli: albo się
dostosuj, albo zrób coś swojego. Człowiek jest elastyczną istotą i
podobno byli ludzie szczęśliwi nawet w obozach koncentracyjnych - nie
zmienia to faktu, że nie były to pięciogwiazdkowe hotele. Piszę tu o
tym, że część biznesów polega na nakłonieniu ludzi do pracy za pół darmo
i ich wydymaniu i takim pokierowaniu sprawami, żeby nie mogli tej
sytuacji zmienić. Ta swoboda decydowania o sobie, o której piszesz jest
możliwa dla nielicznych, dla większości ceną jest brak życia osobistego,
alkoholizm, utrata poczucia sensu, tego co się robi. Mam wielu znajomych
w stolicy i niestety wiem, jak to wygląda.

Dogbert