Stało się to Thu, 29 May 2003 14:43:41 +0200, gdy "mer"
<b...@i...pl> napisał:

>
>Uważam się za inteligentnego i dlatego wogóle nie przyjąłbym do pracy człowieka,
który ma chociaz
>jedną z powyższych wad i traktuje je jak dopust boży, czyli wszyscy inni muszą sobie
z nimi
>poradzić.

Dlaczego tak sądzisz?
1. Alicja nie mowi, że trzeba się z tym pogodzić - ale jeśli ktoś ma
problemy z rozmową przez telefon, to nie posadzisz go chyba na recepcji,
żeby się "wprawił", bo zanim się wprawi (jeśli w ogóle), to klienci
firmy to odczują mooocno :) Jasne, z wadami trzeba sobie radzić, można
taką osobę np. podszkolić (wewnętrznie lub zewnętrznie) jeśli wada ma
wpływ na jakośc jej pracy.

2. Jeśli ktoś jest wyjątkowy w jakiejś dziedzinie (i np. zarabia dla
firmy sporo), to można mu IMHO wiele wad wybaczyć.

BTW. byłem we wtorek na szkoleniu nt. szukania pracy, które prowadziła
psycholożka, pracująca w SGH jako doradca zawodowy.

Omawiała znaczenie 5 cech dla rozmaitych zawodów:
Neurotyczność - Zrównoważenie emocjonalne
Ekstrawersja - Introwersja
Kreatywność - Schematyczność
Dominacja - Uległość
Sumienność - Chaotyczność

JEDYNĄ cechą niepożądaną w jakiejkolwiek pracy jest neurotyczność, czyli
brak zrównoważenia, podleganie emocjom, mała odporność na stres. Taki
pracownik jest po prostu nieprzewidywalny.

Z innymi cechami można sobie albo poradzić (jeśli nie są ekstremalne),
albo dobrać zawód zgodny z nimi. Wg tej pani jest wielkim mitem wśród
studentów, że trzeba być otwartym, kreatywnym, niezależnym, aby mieć
szanse na rynku pracy.

pzdr
Robert