Użytkownik "'madzik'" <m...@g...niet.pl> napisał w wiadomości
news:d6scot$6ao$1@inews.gazeta.pl...
> naprawdę obawiam się, że będzie trudno ich
> nauczyć szacunku do Ciebie jako przełożonego (mlodszy wiekiem, spoza
> ekipy - nic osobistego),

W takich sytuacjach doskonale sprawdza się jasne sformułowanie zasad: "ja
jako kierownik zrobię to to i to, dam Ci takie a takie narzędzia pracy. W
zamian oczekuję tego i tamtego". To oczywiście nakłada obowiązki na obie
strony. Kierownik przyjmuje rolę lidera i przywódcy. Wymaga od innych
jednocześnie wskazując wlasny poziom zaangażowania.

Mnie się to sprawdza w pracy z trenerami. Są to ludzie, którzy są ode mnie
starsi (czasem i dwukrotnie), często mają nieco młodsze ode mnie dzieci.
Mają olbrzymią wiedzę, co budzi mój wielki respekt, zarabiają lepiej, więcej
widzieli, więcej znają, przerobili te fazy życia, które dopiero mnie
czekają. Współpraca odbywa się tak: ja organizuję jak najlepiej szkolenie, i
oczekuję w zamian jak najlepiej poprowadzonego szkolenia. Czasami, aby
sprostać poprzeczce, jaką stawiam sobie i im, wypruwam sobie flaki, ale
dzięki temu reguła się sprawdza. Nikt nie powie, że nie dotrzymał terminu,
bo pan Maciek mu nie dał wytycznych. Pan Maciek nawet o północy daje
wytyczne i w zamian czeka na odpowiedź o tej godzinie, którą określił sam
trener. Czasami oczywiście zdarzają się wpadki i trener raptem zamiast
szkolenia robi taką bardachę, że jestesmy spaleni u klienta. Wówczas
zastanawiam się nad sensem dalszej współpracy. Praktycznie wymieniłem zespół
od kidy pracuję w firmie. Ale przynajmniej mam ludzi, na których mogę
polegać.