Pracuje w pewnej firmie juz drugi tydzien. Sa 2 pokoje z ludzmi, ktorzy
wykonuja te prace. 2 pokoje po 4 osoby.
Wszystko byloby ok gdyby nie jeden czlowiek. ANI RAZU nie bylem dla
niego nieuprzejmy, ANI RAZU nie "zalazlem mu za skore" - nic zlego nie
robilem, absolutnie nic a tu....

Dzisiaj siedze sobie spokojnie nagle odzywa sie do mnie ten czlowiek:
"Gdzie jest moj marker?"
Ja mowie:
"Nie wiem, nie zabralem ci markera"
A on na to:
"Dawaj mi kurwa moj marker - zawsze mi cos podpierdalasz" (wzialem 1
dlugopis z kilku, ktore mial na biurku bo nie mialem zadnego, markera od
dwoch dni nie widzialem).
"Nie mam twojego markera, moze ktos inny wzial"
"Nie pierdol, Wojtek brales marker?"
W: "Nie"
Marcin brales:
M: "Nie"
"NO TO KURWA NIE PIERDOL ZE NIE BRALES MARKERA!!!". (zrobilo sie bardzo
glosno)
"Juz powiedzialem raz i wystarczy, nie musisz sie o takie rzeczy
denerwowac"
"Mowilem ci kurwa, zebys poszedl do sekretarki a ty mi podpierdalasz
moje rzeczy"
"Mozesz przeszukac sobie moje rzeczy jak taki pewny jestes"
"ZARAZ CI W RYJ KURWA PRZYPIERDOLE TO BEDZIESZ MIAL!!! No dawaj!!!!"

Wstal z krzesla, podszedl do mnie, nic nie powiedzialem, odwrocil sie,
popatrzyl i poszedl do domu.
Pracy nie skonczylem (niestety mam slaba "odpornosc" psychiczna w takich
sytuacjach - to jest moj duzy "mankament") - wyszedlem.
Wszyscy w pokoju zaczeli sie na mnie jeszcze przed wyjsciem "krzywo"
patrzyc i przestali sie odzywac do mnie, jakbym byl wrogiem numer 1 (im
tez nic nie zrobilem).

Co zrobic?
Jedno jest pewne - nie moge siedziec z tym czlowiekiem w pokoju. Nie
chce meczyc sie w pokoju 4x4 metry z tym .... przed 10 godzin na dobe
(no i stresu musze unikac jak ognia...)
Isc do mojego kierownika i powiedziec, ze chce zmienic pokoj? Moze do
wlasciciela firmy? :-/ (glupo tez "skarzyc" gdy sie spytaja "dlaczego?")
Nie wiem czy to bedzie mozliwe bo nigdzie nie ma juz miejsca.... Co
zrobic... juz nie moge... Nie piszcie "olej" - ten gosc napewno stosunku
do mnie nie zmieni a wolalbym go unikac na tyle, na ile to by bylo
mozliwe... Moze zmienic prace - tez nie moge. Juz od rodzicow dostalem
niezly "opierdol" (sorki) gdy tylko o tym powiedzialem.

Nie wiem skad taki wrogi stosunek do mnie. Gosc dla wszystkich jest ok
ale od niego od poczatku czulem cos "nieprzjemnego" - jakas zlosc,
zdenerwowanie, nie wiem...
Poradzcie cos prosze.... czuje sie tam jak w jaskini lwa - zadnych
znajomych twarzy, sami obcy ludzie, wszyscy sa za tamtym gosciem a ja
napewno nie bede mial wsparcia od nikogo, przynajmniej przez dluzszy
czas...

Wiedzialem, ze tak bedzie - juz pierwszego dnia pomyslalem sobie "maly
pokoik, 4 osoby, bedzie tutaj jak w Big Brotherze".
--
Neo[EZN] - http://wroclaw.dolny.slask.pl
"Cytowanie wszelkich moich wypowiedzi jest prawnie zabronione.
Zastrzegam do nich wszelkie prawa." (c) 2002 Marcin Rutkowski