miesiąc temu umówiłem się telefonicznie na rozmowę w sprawie pracy, bezrobotny
jestem od paru miesięcy, tej przymusowej bezczynności mam już dość, parę razy
przeżywałem okresy poważnego zwątpienia dotyczącego swojej osoby, swoich
kwalifikacji, swojej przyszłości - ot taki typowy dół, ale dużo gorszy niż
zawody miłosne, po prostu całe dnie siedziałem i użalałem się nad sobą.no ale
nic, samo się nie znajdzie, trzeba wziąść się w garść. Z bijącym sercem,
elegancko ubrany poszedłem do siedziby firmy, w głowie świtała mi nadzieja, że
to być może w końcu w tej firmie wreszcie mnie docenią. Podczas rozmowy
właściciel firmy najpierw, tak od niechcenia przejrzał moje referencje
dotyczące wykształcenia i doświadczenia zawodowego - a dokładniej mówiąc wyjał
wszystko nn wierzch - z plastikowej koszulki, nawet dokładnie nie czytając.
Porządkować musiałem już sam. Po czym zostałem poinformowany, że on i być może
by mnie zatrudnił, ale w jego firmie pracują w większości same panie i on ma
złe doświadczenia, z mężczyznami pracującym w tej branży - tu padło określenie
na temat byłego pracownika płci męskiej "to zwierzę". Po czym bez słowa
wyjaśnienia właściciel wyszedł do innego pokoju. Pozałatwiał parę spraw, po
czym po ok. trzech minutach wrócił do mnie i powiedział mi, że dezycję
podejmie jego wspólnik. Wspólnik kręcił nosem, wybrzydzał - stwierdził, że
wprawdzie mam wykształcenie i doświadczenie zawodowe w tej branży, ale to nie
to samo co w ich firmie, i że on mnie nie ma czasu uczyć. Na wszelkie próby
wyjaśnień, przekonania go usłyszałem, że go gadanina nie obchodzi i że on musi
sam osobiście sprawdzić moje umiejętności. Po czym zadał mi bardzo proste
pytanie - ja się ucieszyłem ( hura - dostanę tą pracę !!) i tak się
stremowałem, że popełniem głupi błąd. Mój rozmówca stwierdził, że ja zerwany ze
snu powinienem znać prawidłową odpowiedź - po czym uznał rozmowę za zakończoną.
Wyszedłam bez słowa, z podniesioną głową, aż dumny byłem ze swojej
asertywności. Dopiero teraz dochodzi do mnie, że zostałem po prostu olany i na
to olewanie swojej osoby pozwoliłem. Skomentujcie, poradźcie jak w tego typu
wypadkach zachować się z klasą - ja tylko wyszedłem z godnością - i nic nie
powiedziałem. Z tej reakcji zadowolony, łagodnie mówiąc nie jestem.

--
Wysłano z serwisu OnetNiusy: http://niusy.onet.pl