> Dla mało wtajemniczonych warto może rzucić kilka faktów: Polska zajmuje
> jedną z ostatnich w Europie pozycji jeśli chodzi o poziom wydatków na
> prace badawczo-rozwojowe, ilość patentów i we wszystkich wskaźnikach
> mierzących konkurencyjność gospodarki. Każdy chętny może to sobie łatwo
> sprawdzić przy pomocy dostępnych w sieci instrumentów. Wynika z tego
> duży, od lat utrzymujący się deficyt w handlu zagranicznym, odpływ
> fachowców, żenujące rankingi uczelni, itd. itp. W polskim handlu

Przede wszystkim jednak wynika to z 3 prostych czynników:

1. Nie można patentować oprogramowania,
2. Opłaty za patenty są stanowczo zbyt wysokie,
3. Procedura uzyskania patentu jest zbyt trudna.

Gdyby te czynniki wyeliminować, prace badawczo-rozwojowe ruszyłyby z kopyta.

> System wsparcia dla takich firm oczywiście istnieje we wspomnianych
> krajach (m.in. wspomniana dostępność kredytów, choć to raczej margines),
> a nie ma nawet jego śladu w Polsce (tu istnieje nawet dość efektywny
> system ukracania i zniechęcania ewentualnych chętnych), ale nie to jest
> przyczyną tego stanu rzeczy. System wsparcia istnieje tam, gdzie ludzie
> odczuwają jego potrzebę i nie istnieje tam, gdzie nie ma zainteresowania
> nim. Prawdziwa bariera jest mentalna i nie ma nic wspólnego z komunizmem
> i rozbiorami, jak wielu lubi argumentować. Jest wiele starsza. Jeśli
> kogoś interesuje historia Polski od strony przemysłu, techniki i nauki
> to łatwo to zauważy. Ale myślę, że to jest inny temat do dyskusji.

Jest jeszcze jeden aspekt, który pominąłeś - otóż to działa na zasadzie
sprzężenia zwrotnego. Co mi bowiem, jako szefowi, z tego, że firma
zacznie inwestować w R&D i ogólnie pójdzie taką ścieżką, skoro na pewnym
etapie ja (statystyczny "ja"-szef) przestanę nadążać i będę musiał
znaleźć sobie nowe miejsce pracy?

To nie jest tylko bariera mentalna - to jest po prostu pragmatyzm.


--
Zobacz, jak się pracuje w Google:
http://pracownik.blogspot.com