Użytkownik "Kira" napisał w wiadomości

> > Czy ktoś się orientował, jak trudno teraz otrzymać pieniądze
> > w ramach grupy inwalidzkiej?
>
> Yep. Znajomy znajomego nie mogący wyprostować do końca ręki
> w łokciu (tak ze 3cm mu brakuje) nadal dostaje rentę.

Komisje orzekające o stopniu niepełnosprawności oraz o tym,
czy dana osoba będzie miała przyznaną rentę, czy nie - składają
się między innymi z lekarzy. Trzeba mieć naprawdę dużo wyników
badań, orzeczeń kilku lekarzy (a i to jest oczywiście weryfikowane)
i innych zaświadczeń, aby w ogóle przyznano stopień
niepełnosprawności. Jeszcze więcej gimnastyki jest przy staraniu
się o rentę z tytułu niepełnosprawności. Mało tego, orzeczenia
te są teraz wydawane na krótki okres (np. na pół roku, rok)
i po jego upływie trzeba ponownie przejść przez weryfikację.

Takie procedury zostały wdrożone jako reforma systemu tych
świadczeń, a celem miało być właśnie to, aby państwo jak
najmniej wydawało na takie świadczenia. Wiele osób do tej pory
mających rentę - w ten sposób straciło takie uprawnienia.
Również np. te, które nie miały nogi (przegięcia w drugą stronę).

W tym konkretnym pojedynczym przypadku, który ma chyba według
Ciebie świadczyć o fiksacji całego systemu i wykorzystywaniu przez
większość rencistów sposobów na utrzymanie przez państwo -
znasz tylko kilka szczegółów.
Popatrz: jeśli osoba jest praworęczna i to, że nie może wyprostować
do końca ręki (zakładam, że prawej) w łokciu uniemożliwia mu pisanie,
czy też wykonywanie tą ręką pracy mniej lub bardziej precyzyjnej, to
- według Ciebie - powinien zacząć pisać lewą??? Może jego palce
są niesprawne?
Praca, np. stolarza, ślusarza wymaga sprawności obu rąk (i trzeba mieć
raczej wszystkie palce ;))) ).

Jak ktoś nie ma jednego oka, to ma przecież drugie - czy takie jest
Twoje rozumowanie?

Ty znasz taki pojedynczy przypadek. Ja znam też sporo przypadków,
gdy ewidentnie ktoś decydował o _pełnej_ przydatności do pracy,
o pełnych możliwościach zarobkowania -- osoby bez widzenia na jedno
oko, czy też wydawał decyzję o przyznaniu świadczeń tylko
na 3 miesiące dla osoby starszej (po 70.), ciężko chorej, która
miała obciętą nogę w górnej części uda, a która mieszkała na wsi,
a więc dojazdy na komisje były dla niej bardzo uciążliwe (nie wiem,
czy ktoś stwierdził, że mu ta noga może z czasem odrosnąć?) .

I znam też takie przypadki, gdzie osoba mając cukrzycę insulinozależną
oraz zaawansowaną miażdżycę, ale sprawna, zdolna do pracy - bardzo
starała się otrzymać rentę, ale mimo kombinacji i wielu starań,
zaświadczeń itp. - nie otrzymała ani grupy inwalidzkiej, ani renty.


--
Koziorozec