ja na swoje nieszczęście też jestem noga z fizyki i chemii;

a może predyspozycje i zainteresowania w danej dziedzinie wiedzy nie są
najważniejsze, aby dobrze radzić sobie na rynku pracy - tzn. nie czekać
tygodniami na odpowiedź, po wysłaniu kilkudziesięciu CV;

załóżmy, że studia z informatyki są trudniejsze, co roku kilkunastu studentów
odpada i na stu, którzy rozpoczynają ten kierunek, pięć lat później dyplom
dostaje góra 50 ? na tego typu studia idą ludzie ambitni, którzy wiedzą
czego chcą, pięcioletniej harówki nie wybiera się przypadkiem; człowiek,
który ukończył tego typu studia poradzi sobie wszędzie, nie tylko z
zagadnieniami z zakresu informatyki;

z drugiej strony - studia "humanistyczne" (czytaj nie życiowe) - lekkie,
łatwe, przyjemne, nie trzeba się przemęczać podczas sesji, na imprezy, piwko
z kumplami - ma się czas praktycznie co dziennie, jednym słowem -
przedłużenie młodości; nazwy kierunków - brzmią ciekawie - np. taka
archeologia, oceanografia, itd., itp. kojarzy mi się z przygodami rodem z
Indiany Jonesa, a ETI ( Elektronika, Telekomunikacja i Informatyka -
poprawcie mnie jeśli się mylę) z nudnym siedzeniem przed komputerem;

no i co roku mamy kilkuset geologów, archeologów, geografów - którzy nic nie
umieją oraz kilkudziesiąciu informatyków - którzy nie pokrywają
zapotrzepowania firm na pracowników z tej dziedziny wiedzy;

studenci oraz absolwenci kierunków humanistycznych - proszę na mnie nie
bluzgać, oczekuję od wszystkich konstruktywnej krytyki;

--
Wysłano z serwisu OnetNiusy: http://niusy.onet.pl