dziękuję serdecznie ale jest właśnie tak jak napisałeś
Użytkownik "AndrzejW" <w...@c...gazeta.pl> napisał w wiadomości
news:cud8ai$6gl$1@inews.gazeta.pl...
>
> Użytkownik "Anna_M" <n...@w...pl> napisał w wiadomości
> news:cud6kf$nlf$1@nemesis.news.tpi.pl...
> > co najważniejsze to ja właśnie tak robiłam ale on się śmieje prosto w
nos
> > i
> > mówi żebym sobie taki papierek to wsadziła w nos a poniewaz jestem tylko
> > jednym pracownikiem w tej firmie ( cała firma to szef plus ja) to boję
się
> > że on moze mnie zwolnić z pracy.A sam mnie nie zastąpi bo na niczym się
> > nie
> > zna umie podpisać fakturę
> > dzięki. i co ja mam robić?
>
> Dałaś się zdominować, i wykształciłaś w szefie przekonanie, że może Cię
> bezkarnie wykorzystywać. Trzeba było już od początku walczyć o należny
> urlop. Teraz ciężko Ci będzie zmieniać przyzwyczajenia szefa, którego
> odzyczaiłaś od liczenia sie z Twoją potrzebą odpoczynku i w ogóle z
prawami
> pracowniczymi. Każdy krok zmierzający do zmiany tego stanu rzeczy, może
> doprowadzić do utraty pracy - tu nie ma dobrego rozwiazania. Spróbuj może
> nawiązać jakiś kontakt z znajomymi szefa, ze zdaniem których się liczy.
> Niech się wstydzi przed nimi, że tak Cię traktuje... Nie wiem czy jest to
do
> zrealizowania i jacy to ludzie. Ot taki pomysł :)
>
> Oczywiście jeżeli zdecydujesz się na ryzyko utraty pracy (ja bym się nie
> zastanawiał, ale są różne sytuacje) to możesz wnieść skargę do Państwowej
> Inspekcji Pracy. Ryzyko przy takim szefie jest spore, ale masz silną kartę
> przetargową. Szef jest w pewnym stopniu uzależniony od Ciebie. Przez te
lata
> przyzwyczaił się do współpracy z Tobą, a nastepcy - z tego co widzę - nie
> będzie miał kto wdrażać do pracy.
>
> Najlepszym rozwiązaniem by było jednak znalezienie innej pracy. I dopiero
> później walka o ekwiwalent za urlop w Sądzie Pracy.
>
> pozdr
> Andrzej
>